bjaskoblog

Jaki był? Rok 2011 od A do Z

2011-12-30T18:20:00.000+01:00

Subiektywne, miejscami przerysowane, biblioteczno-osobiste podsumowanie 2011 roku. W kolejności alfabetycznej. Zapraszam!

A - Archiwum cyfrowe SBP. Rzutem na taśmę wzbogacając 29 grudnia 2011 r. swoje repozytorium o książki SBP wdarło się do mojego zestawienia. Kilkadziesiąt książek wydanych przez SBP w bezpłatnym dostępie!I to nie jakieś tam szpeje o zastosowaniu maszyn liczących w bibliotekarstwie tylko same nowe i wartościowe rzeczy. Brawo!

B - konkurencja w literce 'b" była spora, jednak bezdyskusyjnie wydarzeniem roku 2011 był wg mnie zainicjowany przez ekipę bibliosfery cykl bibliotekarskich spotkań Bibliogrill, a raczej BiblioCamp. Nie jest to wprawdzie jeszcze (i może na szczęście) impreza masowa, ale zdecydowanie bardzo potrzebna w naszym środowisku. Takie kuluary bez konferencji. Czyli to co najlepsze. Czekamy na wiosnę.

Czytaj więcej >>

No no no... Mobilny MAK+

2011-11-17T12:17:00.001+01:00

MAK+ - można go lubić lub nie. Mimo, iż nie siedzę głęboko w tematyce systemów bibliotecznych wiem, że Mak+ cieszy się w środowisku różnymi opiniami. Nie wnikam. Nie dotyczy. Ale jak słyszę, że już niebawem światło dzienne ujrzy pierwsza polska (prawie, że z orzełkiem) mobilna i oficjalna wersja katalogu bibliotecznego - to już jestem zainteresowana.
Panie i Panowie - mobilny MAK+! W wersji na iOS, a w przyszłości (oby niedalekiej) na Androida i Windows Mobile.

Nie wiem jeszcze za wiele, gdyż wciąż mobilny MAK+ znajduje się w fazie zamkniętych testów. Ale coś wiem :) Na pewno będzie to aplikacja darmowa - zarówno dla czytelników, jak i bibliotek zainteresowanych urozmaiceniem swych usług o to mobilne narzędzie. Appka będzie umożliwiała przeszukiwanie zasobów wszystkich bibliotek pracujących w MAK+ tj. ponad 500 placówek z całej Polski. A więc taka mobilna wersja usługi "Znajdź książkę". Z racji specyfiki tej funkcjonalności przypominać więc może nieco mopacową aplikację Library Anywhere (też dostępną na iOS), gdzie najpierw lokalizuje się miasto i bibliotekę, której zasoby chcemy przeglądać.

Czytaj więcej >>

Owczy pęd za Google+

2011-11-08T18:04:00.001+01:00

Plusujcie! Zapraszamy na nasz nowy profil! Wbijajcie!Dodajcie nas do kręgów! Na moim streamingu w Google+ aż roi się od wpisówpromujących nowe strony firmowe w serwisie społecznościowym Google+. Firmyświadome potencjału społeczności (acz na G+ i tak nie ma 800 mln) oraz wierzącew rychłą integrację komercyjnych profili z szeregiem usług, stron i aplikacjiGoogle ruszyły do walki o użytkowników G+. Chyba nikt nie ma bowiem wątpliwości,że ostatni produkt Google może być prawdziwym strzałem w dziesiątkę, który obokdostarczania narzędzi do social media marketingu dodatkowo pozwolić może firmomna repozycjonowanie swej marki w Google (np. dzięki usłudze Direct Connect: wpisujesz google.com +Pepsi i gotowe oraz wyjaśnione dlaczego Gzabrał nam plusa w wyszukiwaniu).

Czy dla bibliotek oficjalne profile na G+ to również musthave? Teoretycznie tak. Praktycznie – nie wiem. I może warto choć chwilę zastanowićsię, nim zaczniemy zapraszać swych użytkowników do plusowania naszego profilu wtym serwisie. Bo – jak zawsze powtarzam ;) – lepszy profil żaden, niż profil zły,martwy i nieaktualizowany.

Czytaj więcej >>

I jeszcze jedna rzecz...

2011-10-22T21:29:00.001+02:00

Ostatnio Ktoś gdzieś napisał ;) że monotematycznie się tutaj zrobiło. Więc niniejszym wprowadzam politycznie poprawną różnorodność. Dziś będzie więc o prezentacjach. Bo sporo do myślenia dało mi oglądnięcie siebie tu lub troszkę wcześniej tu (w Petcha-Kucha). Dramatyzować nie będę: zawsze mogło być przecież gorzej (np. czytanie slajdów z wklejoną blachą Times New Roman 12 pkt), no ale lepiej oczywiście też. Bo ZAWSZE MOŻE BYĆ LEPIEJ. Na przykład tak jak w TED ;) Albo jak Steve Jobs...

Sama nie lubię słuchać nudnych prezentacji, więc przygotowując swoje, zawsze intuicyjnie kieruję się tym, co ja i jak ja chciałabym mieć przedstawione. Dbam o ciekawe i metaforyczne zdjęcia (wyszukanie ich to chyba jedna z najbardziej czasochłonnych czynności przygotowywania prezki), nie przesadzam z tekstem, dodaję wideo, silę się na dowcip i jakąś tam puentę. Czasem wychodzi zgrabnie, czasem tak jak zwykle... Cóż, nie każdy jest showmanem. Na dodatek to przywiązanie do Power Pointa... Na szczęście zaczęłam już eksperymenty z Prezi i powoli zaczynam rozumieć to całkowicie inne podejście do prezentowania i prezentacji (czasu tylko mi brakuje, czasu).

Czytaj więcej >>

Szanowny Kandydacie

2011-10-17T16:16:00.000+02:00

Skoro już zdecydujesz się na składanie aplikacji do pracy w bibliotece (jakiejkolwiek, nie tylko mojej) to proszę cię o kilka - naprawdę prostych - rzeczy. Na wstępie wybacz, jeśli w jakimś sensie cię obrażam artykułując takie oczywistości, ale naprawdę trafia mnie, gdy po raz kolejny i enty takie aplikacje lądują w mojej skrzynce pocztowej. I również potem, gdy słyszę i czytam, jak to ciężko jest, że umowy śmieciowe i że młodzi wysyłają tysiące podań o pracę i nic. Ano nic - jeśli też inni pracodawcy otrzymują podobne aplikacje jak ja.

Nie chcę nikogo uczyć jak pisać cv czy list motywacyjny - przewodników i wzorów jak to uczynić jest w sieci cała masa - warto dokładnie poczytać na czym polega sens i istota przygotowania dobrej aplikacji o pracę. Tak na marginesie: nie kopiuj Kandydacie gotowych sformułowań i zdań - to wielce prawdopodobne, że podobną rzecz uczynili też inni aplikanci. I na biurku potencjalnego szefa lądują identyczne listy motywacyjne.

Nie chcę też pisać o samych umiejętnościach i wymaganych kwalifikacjach do pracy w bibliotece bo to całkiem inna bajka (pisała o niej np. Bibla) - chodzi mi tylko (a może aż?) o formę.

Czytaj więcej >>

Mobilna biblioteka cyfrowa - jak to się robi w Duke University

2011-10-12T16:38:00.000+02:00

Inspiracją do napisania tego posta (uwaga! będzie długi) oraz przeprowadzenia rozmowy z Seanem Aery z Duke University Libraries była mała dyskusja jaka wywiązała się na facebookowej grupie "Biblio" na temat korzystania z Wielkopolskiej Biblioteki Cyfrowej za pośrednictwem urządzeń mobilnych. Czy 797 (słownie: siedemset dziewięćdziesiąt siedem) mobilnych wizyt to dużo czy mało? Podczas gdy całej reszty było ponad 410 tysi... To chyba jednak nie za wiele. No i nie wiemy, czy te wizyty nie polegały jedynie na tym, by utwierdzić się w przekonaniu, że jednak nie ma tutaj co szukać.

No bo nie ukrywajmy, mimo iż są jakieś tam wtyczki do otwierania dominującego w polskich bibliotekach cyfrowych formatu djvu (np. XDjVU dla iOS, Ebookdroid dla Andka, ba nawet coś dla Symbiana) to chyba mało kto - zwłaszcza stały i wygodnicki użytkownik czytników lub tabletów - zdecyduje się na taką przygodę. Nie pomoże też mobilny interfejs do oprogramowania bibliotek cyfrowych - ten to raczej rozzłościłby ostatecznie użytkownika niż go uszczęśliwił skoro nie dawałby rzeczywistego dostępu do pożądanych tekstów...

Czytaj więcej >>

Jedenaste - nie łam regulaminu FB

2011-09-30T22:00:00.002+02:00

Dobra Zuck. Złamaliśmy ten nieszczęsny facebookowy regulamin. Nie raz. Ale obiecujemy się poprawić i nie robić tego w przyszłości. Może napiszę nawet co nieco o tym, aby przed podobnym działaniem przestrzec innych bibliotekarzy. Ale nas nie zamykaj. W końcu jesteśmy tylko bibliotekarzami.

Niby wiedziałam, że coś tam Facebook miesza z tym regulaminem - że zmienia, że zaostrza i że egzekwuje. Nie myślałam jednak, że zmiany te dotyczyć mogą naszej skromnej, bibliotecznej obecności w serwisie i jakoś nie kwapiłam się do sprawdzenia co nam ostatecznie wolno a co nie. No bo niby jakim cudem - mając profil jako firma nie osoba - moglibyśmy coś złamać? Ano możemy - co jasno podkreślił Krzysiek Lityński w (którymś) swym wystąpieniu na VI FMB.

Czytaj więcej >>

Było się... Łódź

2011-09-29T17:33:00.002+02:00

O tym, że promocja usług jest tak samo ważna jak same usługi biblioteczne przekonać się można było w Łodzi na konferencji "Uwierz w promocję. Budowanie wizerunku biblioteki w środowisku oświatowym". Wszystkim wątpiącym w sens istnienia bibliotek pedagogicznych polecam zapowiadane przez organizatorów materiały wideo z prezentacji dobrych praktyk (już ~~wkrótce ponoć~~ są na stronie konferencji).
Czytaj więcej >>

„Mobilna edukacja” – przewodnik dla… Jasia???

2011-09-26T17:41:00.002+02:00

Tak - to do Jasia i jego kolegów ze szkoły adresowana jest publikacja „Mobilna edukacja: m-learning czyli (r)ewolucja w uczeniu” (do bezpłatnego pobrania TUTAJ). Choć z pewnością są uczniowie, którzy takie przewodniki mogliby pisać samodzielnie...
Istnieje też wprawdzie – ponoć – wersja dlanauczycieli, ale jej otrzymanie uwarunkowane jest wypełnieniem długiej iszczegółowej ankiety, której ja (bądź co bądź jakiś tam nauczyciel, bowykładowca akademicki) nie mogłam i nie potrafiłam wypełnić. A szkoda, bo tegotypu publikacje – poświęcone wykorzystaniu mobilnych usług i narzędzi wedukacji – powinny być przede wszystkim i w pierwszej kolejności dostępne dla władnychświata wiedzy tj. dla nauczycieli. Co oczywiście nie znaczy, że nie przydadząsię też uczniom. Oraz bibliotekarzom - aby było jasne ;)

Czytaj więcej >>

Otwarci jak Bibliotekarze

2011-09-17T12:25:00.001+02:00

Gdybym mogła…. Zatrudniłabym Was wszystkich. Albo - by nie było tak słodko - choć połowę. Bo jesteście po prostu super. Zarówno prelegenci VI Forum Młodych Bibliotekarzy - pasjonaci własnych dziedzin przybliżający bardzo, naprawdę bardzo zróżnicowane tematy. Jak i uczestnicy (ponad 200 osób!) aktywnie uczestniczących w warsztatach, wykładach i prezentacjach.

Czytaj więcej >>

Tuning bibliotecznego QR kodu

2011-09-08T08:38:00.001+02:00

Pimp my fotokod! Czyli jak szybko, bez pomocy wykwalifkowanego grafika lub agencji reklamowej sprawić, by ten czarno-biały kwadracik nie był aż tak straszny. Bo naprawdę nie musi.
A skoro zdecydowaliśmy się już sięgnąć po QR kody do wzbogacenia komunikacji z użytkownikami w naszej bibliotece (więcej pisałam tutaj) to róbmy to z odrobiną kreatywności i pomysłowości.

Aby z fotokodu samodzielnie spuścić trochę powietrza wystarczy sięgnąć po bezpłatne narzędzia, których w sieci jest całkiem sporo. Oczywiście nie stiuningują one QR kodu, tak jak zrobiłby to profesjonalista, ale na nasze potrzeby są całkiem w porządku. Ja korzystałam np. z: myqr.co, qrstuff.com (zmiana koloru i tła), rasoftwarefactory.com/qr-generator (przekręcenie, zmiana kolorów i faktury tła, możliwość dodania tekstu), soqr.fr (nawet bez znajomości j. francuskiego można dodać do kodu obrazek i zmiękczyć krawędzie).

Czytaj więcej >>

Po co mi OPAC na Facebooku?

2011-09-02T14:07:00.003+02:00

Skoro na fejsie są producenci wędlin, pralnie, zakłady chemiczne i PKP Cargo to jasne że są i biblioteki. Ekipa Bibliosfery wygadała się ostatnio, że zliczyła ok. 130 profili polskich bibliotek na Facebooku. Czyli szału nie ma, ale nie ma też co też przeginać w drugą stronę i namawiać placówki by na siłę próbowały się socjalizować.

Są więc profile bibliotek na FB świetne. Aktualizowane, angażujące, prowadzące dialog z użytkownikami i dające im naprawdę fajne treści i nie tylko. Są też profile nieświetne... Ale nie o prowadzeniu fanpagy chciałam. Tylko o potrzebie/(bez)sensowności/konieczności rozbudowywania ich o katalog OPAC. Najczęściej osadzonym w ramce lub nibyaplikacji. Must have?

Czytaj więcej >>

Bujając w hamakach - 3 Bibliogrill za nami

2011-08-29T18:08:00.014+02:00

Z komarami, perłami (również polskiego bibliotekarstwa), w upalnych promieniach słońca, a wieczorem w blasku projektora, pod czujnym okiem sowy Alojzego odbył się trzeci Bibliogrill. W Kazimierzu Dolnym nad Wisłą – aby było sprawiedliwie i każdy miał daleko. Tematyka iście konferencyjna – to jest każdy mówił o czymś innym :) Jednak, co już potwierdziła „dwójka”, wystąpienia, które oczywiście są ważne i potrzebne okazują się być również, a może i przede wszystkim, świetnym pretekstem do spotkania się i dyskusji o tematach branżowych i około branżowych. A te toczyły się burzliwie i długo.

Czytaj więcej >>

Txt 4 odp

2011-08-24T09:17:00.005+02:00

SMS. Ponoć pierwszy wysłano w 1992 r., a swoją popularność zawdzięcza głównie nastolatkom. U nas na potęgę wykorzystywany do codziennej komunikacji od zawsze, za Oceanem gdzie połączenia głosowe nigdy nie były zbyt drogie drogie, jakoś nie przeżywał ogromnego boomu. Polubiły go jednak biblioteki świadcząc za jego pośrednictwem usługi informacyjne. I chwalą go sobie.

A używają SMS nie po partyzancku jak to bywało i bywa u nas („ręczne” wysyłanie do czytelników SMS-ów przez darmowe bramki lub z własnych telefonów chyba zna każdy), ale w całkiem profesjonalny sposób. Np. za pośrednictwem takich komercyjnych rozwiązań jak Altarama, libraryh3lp, czy TextLibrarian z Mosio (w oparciu o który powstało nawet konsorcjum bibliotek publicznych świadczących takie usługi i który wykorzystywany jest obecnie przez ponad 700 bibliotek różnych typów, zobacz wideo jak działa TextLibrarian). Ciekawie przedstawia się też narzędzie SpringShare, które na jednej platformie zarządza pytaniami od użytkowników z różnych usług: e-mail, komunikatora, czatu, Twittera oraz SMS-a.

Czytaj więcej >>

Noc Biblioteki UR - echa tej czwartej

2011-08-18T18:40:00.003+02:00

Z małym poślizgiem, otrzymałam właśnie z "produkcji" wideo dokumentujące IV Noc Biblioteki UR oraz rzeszowską edycję rowerowego rajdu "Odjazdowy Bibliotekarz".

Sporo się działo, było mi niezmiernie miło i takie tam...

Zresztą zobaczcie sami. Czytaj więcej >>

Karta to biblioteczna czy nie?

2011-08-11T17:03:00.003+02:00

Ameryka kocha programy lojalnościowe i kluby członkowskie. Kto był, lub raczej żył w Stanach Zjednoczonych wie, jak wiele kart stałego klienta można tam posiadać. Supermarkety, drogerie, salony fryzjerskie i kosmetyczne, fitness kluby, restauracje, kina, apteki, sklepy z odzieżą i obuwiem, stacje paliw... Trzeba mieć naprawdę spooory portfel by to pomieścić. Podobne rzeczy zaczynają dziać się u nas – ale na pewno nie na taką skalę. A amerykańskie gazetki promocyjne podrzucane pod drzwi? Toż to wielkie, wielostronicowe gazety pełne zapowiadanych i trwających niepowtarzalnych ofert dostępnych np. po wycięciu bezpłatnego kuponu (lub kuponów). Dla uczestników tego typu programów oraz łowców różnych kuponowych okazji są oczywiście specjalne mobilne aplikacje, które znacznie ułatwić mogą im życie. I wszystkie te karty oraz kupony schować w smartfonie.

Dlaczego o tym piszę? Bo w tym smartfonie w prosty sposób może się znaleźć także karta biblioteczna.

Czytaj więcej >>

No to co, że ze Szwecji

2011-08-08T17:46:00.003+02:00

Trochę wakacyjnie i sensacyjnie będzie, choć niezupełnie. Bo czytam to przez cały rok. I nie wstydzę się tego, tak samo jak tego, że czytam bestsellery. Mój pożeracz czasu - szwedzkie kryminały!

Oczywiście morderstw i trudnych do pojęcia zbrodni jest tu sporo, nawet całkiem sporo... podobnie jak skomplikowanych zagadek, które zasypiając sama próbuję rozwiązywać. Sięgam jednak po te historie również dlatego, że widać w nich ciekawy i wielowymiarowy portret skandynawskiego społeczeństwa. Specyficznego. Szczęśliwi i serdeczni ludzie, wielka sprawiedliwość społeczna, szacunek do środowiska naturalnego, dostatnie życie. Na wierzchu. A pod spodem cała masa skomplikowanych i trudnych problemów. Od rasizmu, ksenofobii i braku tolerancji, poprzez brak równouprawnienia i ukrytą, skrajną biedę, na złu, które jeden człowiek może wyrządzić drugiemu i wciąż silnym poczuciu winy w związku z teoretycznie neutralnym stanowiskiem Szwecji podczas drugiej wojny światowej, skończywszy.

Czytaj więcej >>

Jeszcze bliżej biblioteki... ;)

2011-08-05T09:37:00.005+02:00

Bo o bliskości będzie mowa, ale takiej w ujęciu mobilnym czyli o technologii NFC i możliwości jej wykorzystania w bibliotece. Po części to troszkę taka futurologia, ale ponieważ przyszłość dzieje się (ponoć) tu i teraz, a NFC interesuje się coraz więcej globalnych graczy, warto zatrzymać się przy tym narzędziu i zastanowić czy i my możemy coś z niego wycisnąć dla bibliotekarstwa.

Już od 2003 r. świat czeka, aż technologia NFC przebije się do mainstreamu i ułatwi nam życie. Być może właśnie teraz lub w najbliższej przyszłości, dzięki zainteresowaniu tym standardem giganta z Mountain View (projekt Google Wallet), a także konkurencji (np. Samsung z telefonem Wave 578 czy Avila) oraz sektora bankowego i operatorów komórkowych, ta technologia faktycznie zrewolucjonizuje bezgotówkowe płatności oraz znajdzie zastosowanie również w innych obszarach usług.

Czytaj więcej >>

Mobilne usługi – jak to się robi w Albertsons Library

2011-07-29T09:06:00.008+02:00

Kiedy uświadomiłam sobie, że mobilne witryny bibliotek (zagranicznych) to coś całkiem oczywistego. Kiedy już pogodziłam się z faktem, jak wiele różnych systemów bibliotecznych może mieć wersję mobilną. Kiedy doszłam do wniosku, że lista mobilnych usług, które na obecnym poziomie popularności mobile w naszym kraju, jest dosyć ograniczona. I kiedy po raz kolejny z dumą (ale i świadomością gdzie jesteśmy) przeglądałam naszego mobiBURa... to wtedy wpadła mi w wyszukiwarkę ta strona . . I doszłam do wniosku, że – zwłaszcza w naszym kraju, gdzie mobile dopiero przedziera się do mainstreamu – mobilna witryna wraz z mniejszą lub większą liczbą mobilnych usług bibliotecznych to zdecydowanie za mało. Edukowanie i wyjaśnianie o co w tym wszystkim kamon to działania, które nieodzownie powinny towarzyszyć wszelkim naszym romansom z mobile.

Czytaj więcej >>

Zamelduj się w bibliotece

2011-07-26T08:10:00.003+02:00

11613 w New York University Library, 10710 w New York Public Library, 3392 w Harold Washington Library Center albo 1275 w Denver Public Library.

Nie, to nie jest ani liczba książek, ani liczba bibliotecznych dłużników. To liczba “check-inów” czyli meldunków w tych obiektach za pośrednictwem geolokalizacyjnego serwisu Foursquare.

Czytaj więcej >>

W to mi graj!

2011-07-19T17:13:00.012+02:00

Trochę trudno mi się wymądrzać w temacie, bo sama nie gram i nigdy nie grałam (oprócz koszykówki), ale spróbuję bo temat ciekawy i warto coś wspomnieć. No i dotyczy też biblio.

Dzięki grom możemy uratować świat. Grając w sumie 21 miliardów godzin tygodniowo możemy rozwiązać takie globalne problemy jak głód, ubóstwo, konflikty, zmiany klimatyczne czy otyłość – tym jakże przewrotnym stwierdzeniem przekonywała rok temu na TED Jane McGonigal, projektantka gier i badaczka fenomenu tego zjawiska. Jane jest również autorką pierwszej na świecie (wg zapewnień twórców) społecznościowej gry bibliotecznej Find the Future realizowanej i rozgrywanej w Bibliotece Publicznej Nowego Jorku.

Czytaj więcej >>

BiblioGrill - mobilnie i bez ąę

2011-07-18T18:07:00.006+02:00

Drugi, organizowany przez serwis Bibliosfera.net w partnerstwie z firmą Ex Libirs, BiblioGrill za nami. To znaczy drugi generalnie, ale dla mnie pierwszy. I na pewno nie ostatni. Inspirujące prezentacje i burzliwe dyskusje, fantastyczna pogoda, suto zastawiony stół i grill (również wege), gościnna sowa Alojzy oraz Ludzie. I brak konferencyjnego ąę.

Czytaj więcej >>

BiblioGrill - sowa Alojzy zaprasza ;)

2011-07-13T18:48:00.002+02:00

W najbliższą sobotę, 16 lipca 2011 r. odbędzie się druga edycja bibliocampu pod skrzydłami (nomen omen) Bibliosfery oraz firmy Ex Libris o nazwie BiblioGrill. Tematem spotkania jest "Biblioteka mobilna i społecznościowa", a więc zapowiada się b. ciekawie ;)
Kto nie ma planów na najbliższy weekend lub wciąż waha się z decyzją o przyjeździe do Warszawy - kierunek jest jeden: BiblioGrill i ul. Śmiała 22!

Oprócz tematu i samych wystąpień ciekawi mnie jeszcze jedno. Ich format, a więc sławne Pecha Kucha tj. 20 slajdów po 20 sekund każdy, zmieniane automatycznie. To będzie mój debiut w takiej prezentacji i w takim reżimie czasowym. Oj! Obym nie miała pecha i (s)kuchy ;)

Zakodowani

2011-07-11T21:49:00.009+02:00

Czy będące przedmiotem ochów i achów branży reklamowej fotokody mogą się sprawdzić w praktyce bibliotecznej? Ach! A może i mogą?

Fotokody (kody QR) tym różnią się od standardowych kodów kreskowych, że informacje w nich zakodowane mogą być przedstawione nie tylko w postaci horyzontalnej, ale również wertykalnej – tj. dwuwymiarowo. Dzięki temu w małym kwadraciku zapisać można znacznie większą liczbę informacji – od prostych wizytówek, adresów stron czy linków do YT, na odpowiednio skonfigurowanym koszyku zakupów gotowym do wysłania w sklepie internetowym, zaawansowanych aplikacjach „przedłużających” przekaz marketingowy lub specjalnie wypełnionych formularzach skończywszy.

Czytaj więcej >>

Blue or red pill?

2011-06-29T11:02:00.012+02:00

Nieee, nie chodzi mi o TĘ niebieską pigułkę. Tylko o tę, którą miał wybrać Neo. Bo Augmented Reality (rozszerzona rzeczywistość) to - w wielkim uproszczeniu - taki Matrix w realu. A czy Augmented Reality może mieć coś do bibliotek? Może. Wcale nie tak mało.

Augmented Reality to w skrócie – za Wikipedią – system łączący świat rzeczywisty z generowanym komputerowo. Zazwyczaj wykorzystuje obraz z kamery, na który nałożona jest generowana w czasie rzeczywistym grafika 3D wzbogacająca „skanowane” otoczenie o dodatkowe informacje, obrazy, a nawet i dźwięki. AR wykorzystywana może być m. in. w medycynie, lotnictwie, różnych formach szkoleniowych, działalności muzealnej i marketingowej itp. Generalnie sprowadzić się może do tego, że laik nakładając specjalne okulary/gogle naprawi samochód, a zabiegana kobieta bez przymierzania konkretnych ubrań i tak sprawdzi jak w nich wygląda. Są różne głosy – jedne wieszczące rychły upadek, bądź naprawdę wąską specjalizację narzędzi wykorzystujących AR, inne z kolei roztaczające przed tym rozwiązaniem iście świetlaną przyszłość.

Czytaj więcej >>

Mopaki

2011-06-23T10:42:00.021+02:00

W liczbie pojedynczej MOPAC (od mobilny OPAC). Choć wolę raczej MobiOpac, bo mopac to mi się z mopem kojarzy ;)

Co ja bym chciała mieć w takim mobilnym OPACU?

Przede wszystkim możliwość łatwego przeglądania zasobów bibliotecznych, informacji o dostępności konkretnych egzemplarzy (jeśli mówimy o filiach to ciekawa jest opcja geolokalizowania konkretnych agend), no i oczywiście zamawianie materiałów. Ładne są też miniaturki okładek, i choć to dodatkowa, obciążająca transfer danych opcja – są ładne i ja po prostu lubię jak są :) Z dwuzerowych opcji podpowiadania „czy chodziło ci o” oraz rekomendowania publikacji wypożyczonych przez innych mogłabym zrezygnować na rzecz prostoty i klarowności wyświetlanych wyników, podobnie jak z zapisywania listy wyszukiwania. Czy pełny opis bibliograficzny jest potrzebny? Również mogę podyskutować, za to jeśli biblio dysponuje równocześnie wersją elektroniczną danej publikacji to link byłby wskazany. Opcja sortowania wyników pod względem wybranych kryteriów jest ok. Społecznościowe guziki do dzielenia się wyszukaliskiem ze znajomymi również. Wycieczką w przyszłość byłaby opcja uiszczania za pomocą telefonów naliczonych opłat (takie rozwiązania testują na razie globalni gracze np. Google Wallet), podobnie jak połączenie geolokalizacji i RFID, gdzie telefon sam zaprowadzi mnie do właściwej półki z wolnym dostępem (coś jak czujnik parkowania - ale czy to w ogóle byłoby możliwe?).

Oczywiście powinien być dostępny zarówno w wersji „standardowej” na zwykłe telefony jak i na appki dla Androida, iPhone’a i całą resztę. Idealnie jakby łączył możliwość przeglądania wszystkich elektronicznych zasobów biblio (lub chociaż tych, które mają mobilną wersję). Duże guziki, ładna kolorystyka (z ew. opcją do personalizacji), prosta nawigacja.
Czy chciałabym zbyt wiele?
Czytaj więcej >>

Nie więcej niż 6%

2011-06-20T20:56:00.010+02:00

I nie chodzi tu o zawartość cukru w cukrze ;)

Kiedy tak ostatnio zaczęłam się zastanawiać nad sensem romansowania z mobile (bo przecież dzisiejsze i jutrzejsze smartfony potrafią już tak wiele, mają już taaak wielkie wyświetlacze i coraz szybsze łącze, że niebawem nie trzeba im będzie tworzyć nic specjalnego i dedykowanego...) to wpadłam na w sumie nie tak bardzo przeterminowane wyniki badania dotyczącego całego tego zamieszania w bibliotekach amerykańskich. Okazuje się, że raczej nie jest to randka w ciemno...

Badanie pt. "Mobile Libraries Survey 2010" opisała Lisa Carlucci Thomas na łamach "Libray Journal" w październiku 2010 r. (próba liczyła 483 bibliotek, w tym 291 b-tek akademickich).

Czytaj więcej >>

Witryna w słuchawce

2011-06-14T17:43:00.036+02:00

Punktem wyjścia wszelkiej obecności biblioteki w obszarze mobile jest jej witryna. Albo lekka, dostosowana do przeglądania na małych wyświetlaczach telefonów i urządzeń mobilnych strona, albo specjalna aplikacja stworzona pod konkretny system operacyjny. Oczywiście nie ma zgodności, które rozwiązanie jest lepsze. Serwis mobilny jest łatwiejszy do stworzenia i z założenia może być wykorzystywany we wszystkich modelach telefonów komórkowych. Jest w pełni interaktywny, uniwersalny i intuicyjny gdyż z reguły po prostu przypomina (choć trochę) tradycyjną witrynę WWW. Aplikacja zaś może nieść ze sobą wiele ciekawych i niestandardowych rozwiązań, których html nie potrafi, stworzona musi być jednak osobno pod każdy system operacyjny. Wg ekspertów – dziś należy uwzględniać przynajmniej dwa: iOS i Android.

Myśląc o bibliotecznej witrynie mobilnej musimy pamiętać o całkowicie innej niż w przypadku desktopu filozofii korzystania z takiego serwisu. Sięgamy po niego doraźnie, gdy mamy konkretny problem do rozwiązania tu i teraz, inny jest kontekst naszego zachowania i z pewnością inne też potrzeby. Trudno jest oczywiście powiedzieć dziś, czy mobile to dla nas całkiem nowy obszar do zagospodarowania czy jedynie przedłużenie naszej dotychczasowej obecności w sieci. Szybki rozwój technologii mobilnych pozwala jednak przypuszczać, że chyba jednak idzie nowe…

Czytaj więcej >>

Mów mi mobile!

2011-06-13T16:16:00.020+02:00

Pocket library, m-library, mobile library – coś tam do mnie docierało ostatnimi czasy, że taki trend i konieczny kierunek rozwoju naszej profesji…

Ale dopóki nie poszperałam dokładniej i nie dotarłam do wielu fantastycznych casów mobilnych usług bibliotecznych oraz strony konferencji M-Libraries (notabene organizowanej co dwa lata już od 2007 r. hmm czy my wówczas nie pracowaliśmy jeszcze na tekstowym Prolibie?) to naprawdę nie sądziłam, jak aktywnie i ciekawie zagraniczne biblioteki (głównie amerykańskie, azjatyckie, australijskie) obecne są w mobile. Mnóstwo fantastycznych i kreatywnych inicjatyw, sporo literatury przedmiotu i przede wszystkim dobre benchmarki sprawiające że nie musimy nic wymyślać od zera.

Pstryk!

Wow!

Na pewno warto bliżej przyjrzeć się temu zjawisku, podpatrywać co dobre, uczyć się na błędach i implementować to co ma szansę na ciekawe wzbogacenie naszych tradycyjnych usług bibliotecznych. Cały czas pamiętając, że jesteśmy w Polsce, gdzie mobile dopiero przedziera się do mainstreamu i gdzie za wielkie „the next big thing” uważany jest jedynie przez geeków i branżę internetową. I mnie :)

Czytaj więcej >>

Było się... ;)

2011-05-29T10:32:00.008+02:00

Moje dwie prezki z ostatnich wystąpień:

"Bądźmy tam gdzie oni! Social media marketing w bibliotece" - referat wygłoszony na III Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej "Bibliotekarze bez bibliotek czyli bibliotekarstwo uczestniczące" Białystok, 18-20 maja 2011

Bądźmy tam gdzie oni! Social media marketing w bibliotece

View more presentations from bjasko

"Infobrokering w cyfrowym obiegu informacji naukowej" - wystąpienie na IV edycji seminarium z cyklu "Infrastruktura informatyczna nauki. Organizacja pracy naukowej w środowisku cyfrowym - uwarunkowania techniczne i prawne".

Infobrokering w cyfrowym obiegu informacji naukowej

View more presentations from bjasko

Dziękuję za uwagę :)

FaceBUR

2010-01-25T20:38:00.007+01:00

A co? Idąc z duchem czasu, eksperymentując z social media i dołączając do ponad 350 mln rzeszy fanów Facebooka na całym świecie (oraz 3 mln w PL) - również w BUR uruchamiamy kolejne narzędzie do komunikacji z naszymi Użytkownikami.

Pamiętając o podstawowych zasadach (fanepage to nie kolejny kanał RSS, ani dział "aktualności" na stronie głównej, lub notki z biura prasowego) - uczymy się tzw. social marketingu. Gotowi jesteśmy na dialog, na wielostronną komunikację z czytelnikami i przyjmowanie słów krytyki. Z drugiej strony chcielibyśmy ukazać naszą pracę z wielu perspektyw i niejako "od kuchni" udowadniając, że nie tylko podajemy książki, ale mamy naprawdę fajną i ciekawą profesję.

Co by tu więcej jeszcze napisać? Coż - po prostu ZOSTAŃ FANEM!

Wypaleni - niestety...

2009-11-13T21:49:00.009+01:00

Kilka ciekawych wyników / wniosków z sondażu na temat wypalenia zawodowego w zawodzie bibliotekarskim, który niedawno przeprowadziłam drogą on-line.

Ankietę wypełniło 313 bibliotekarzy (sporo) z różnych placówek (głównie uczelni wyższych publicznych).

Nie jest dobrze.

O ile możemy wziąć pod uwagę i zrozumieć fakt, że czasem wypalenie zawodowe utożsamiane jest (b. mylnie) ze znużeniem, znudzeniem pracą czy też zwykłym lenistwem lub jesienną depresją, o tyle trudno uwierzyć, że aż tylu bibliotekarzy przeżywało i obecnie przeżywa właśnie takie zjawisko... (?)

Otóż, 72% badanych bibliotekarzy przyznało, że syndrom wypalenia zawodowego zaobserwowało bądź stwierdziło u swoich współpracowników, a aż 60% respondentów zauważyło to u siebie... (!)

Czyli upraszczając: na 100 osób zatrudnionych w biblio 60-70 osób jest wypalonych i ma totalnie dość... Szok.

Kto zdaniem bibliotekarzy jest szczególnie narażony na wypalenie? Z sondażu wynika, że pracownik bezpośredniej obsługi czytelników (62%), bibliotekarz zajmujący się procesami gromadzenia i opracowania zbiorów (39%) oraz magazynier biblioteczny (37%) i kadra zarządcza oraz kierownicza.

Czynniki wpływające - zdaniem respondentów - na syndrom wypalenia zawodowego wśród bibliotekarzy przedstawia wykres. Nie jest wielkim zaskoczeniem, że decydującą rolę ogrywa tu zła atmosfera pracy oraz (a jakże) niskie zarobki.

Co może zapobiegać syndromowi wypalania pracowników bibliotek? Jasne, że nie ma prostej odpowiedzi. Wśród najczęściej wymienianych pojawiły się: sprzyjająca atmosfera pracy, wprowadzenie motywacyjnego systemu wynagrodzeń (do bibliotek? lol!) oraz - co oczywiste, acz zaskakujące, że wymieniane dopiero w trzeciej kolejności - wyższe zarobki. Zobaczmy szczegóły:

Więcej piszę o tym w artykule, który ukazać ma się w "Bibliotheca Nostra", jakby ktoś chciał poczytać wcześniej, z chęcią podeślę :)

AKTUALIZACJA: widząc, że sporo osób szuka informacji o wypaleniu zawodowym bibliotekarzy podaję link do pełnego tekstu opublikowanego w "Bibliotheca Nostra" (dostęp w ŚBC)

Ponad 100 młodych gniewnych

2009-11-09T07:58:00.005+01:00

W dniach 5-6 listopada odbyło się w Krakowie IV Forum Młodych Bibliotekarzy. Ponad 100 osób - ludzi z inicjatywą, głowami pełnymi pomysłów oraz nierzadko żalu i pretensji, że ich rola w bibliotekach jest marginalna. Elita - jak powiedział Piotr Marcinkowski z Zarządu Głównego SBP, i oczywiście przyszłość zawodu i bibliotekarstwa w Polsce.

Chcą działać i robią to - a nie bywa lekko, zwłaszcza w bibliotekach, gdzie liczy się staż, stanowisko i doświadczenie. Aż fajnie było słuchać i obserwować ich entuzjazm i zaangażowanie. Normalnie - odmłodniałam ... :)

Moja prezentacja:

Empowerment Pracowniczy w bibliotece

View more presentations from bjasko.

Wypalony bibliotekarz?

2009-08-16T20:34:00.003+02:00

Czy wypalenie zawodowe dotyczyć może również zawodu bibliotekarskiego? Czy to poważne zjawisko w naszej branży? Co kształtować może i potęgować poczucie bezsensu wykonywanych działań i dlaczego nagle przestaje się nam chcieć? Taki mało wakacyjny temat, ale że ciekawy i z pewnością niejednokrotnie znamy nam z obserwacji (siebie lub innych) - warto go wziąć więc pod lupę.

Syndrom wypalenia zawodowego - w skrócie: spadek efektywności działań, niechęć i brak zadowolenia z pracy oraz jej efektów, stres, niskie poczucie wartości, brak motywacji, często towarzyszące objawy fizyczne w postaci bólów głowy, żołądka, zaburzeń snu, ogólnego osłabienia itp itd.

Mówi się iż dotyczy przede wszystkim perfekcjonistów oraz osób, które ponad własne siły angażują się w wykonywaną pracę (aby się wypalić, trzeba najpierw zacząć płonąć) oraz funkcjonują w relacjach z innymi ludźmi (pracownicy pomocy społecznej, lekarze, nauczyciele itp). Czy dotyczyć może również bibliotekarzy?

I tak i nie.

TAK - specyfika monotonnej pracy bibliotecznej, sztywnej struktury i kultury organizacyjnej niejednemu podciąć może skrzydła i wpłynąć - może nie od razu na pojawienie się wypalenia zawodowego, ale na osłabienie chęci działania i upatrywania w nich szansy na sukces. Mały prestiż społeczny zawodu, niezadawalające zarobki, miejscami nudna i powtarzalna praca bez wybitnych wyzwań (jak ich się nie szuka, to nie oszukujmy się same w b-ce się nie pojawiają), ograniczenia finansowe w wyjazdach na konferencje czy szkolenia itp itd. Do tego sfrustrowane koleżanki i koledzy dla których czas zatrzymał się kilkanaście lat temu, niegrzeczny czytelnik, który czegoś od nas chce (a przecież wczoraj już mu się mówiło, że nie ma tej książki), zbyt wymagający szef, nadmierna biurokracja itp itd. Czynników stresogennych, które mogą być przyczyną syndromu wypalenia zawodowego - wydaje się - może być naprawdę sporo...

NIE - ciekawa praca wymagająca dokształcania się i rozwijania, niezbyt skomplikowane czynności do wykonania, możliwość pracy zespołowej i wzajemnego odciążania się w obowiązkach, w porównaniu z nauczycielami czy lekarzami brak tak wielkiego ciężaru pomagania innym i towarzyszącego stopnia odpowiedzialności, bezstresowość, "możliwość czytania książek w pracy" (hehe), praca "od do" i dużo miejsca na życie pozazawodowe, macierzyństwo bez obaw itd, itp - spoglądając na zagadnienie z tej strony, bibliotekarz z pewnością nie znajduje się w grupie najwyższego ryzyka zawodów zagrożonych syndromem wypalenia zawodowego.

A jakie jest Wasze zdanie na temat zagrożenia wypaleniem zawodowym w biblio?

O tym m. in. jest krótka, anonimowa ankieta o wypełnienie której proszę uniżenie :) Wyniki badań chcę wykorzystać w artykule na temat syndromu wypalenia zawodowego wśród bibliotekarzy. Bardzo dziękuję za wypełnienie ankiety (jeśli to nie sprawi problemu, proszę prześlijcie linkę innym bibliotekarzom z prośbą o wypełnienie), proszę o wszelkie opinie, komentarze i sugestie tu, w kwestionariuszu ankiety lub mailowo (bjasko[maupa]univ.rzeszow.pl).

WYPALENIE ZAWODOWE BIBLIOTEKARZY - ANKIETA

Wyniki sondażu wraz z analizą swoich i Waszych refleksji na temat wypalonego bibliotekarza już niebawem tu oraz w przygotowywanym tekście, który (o ile pozytywnie przejdzie proces recenzji) za jakiś czas ukaże się w "Bibliotheca Nostra".

Dzięki! :)

Styrcza -polska iskierka w Mołdawii (pomagamy)

2009-05-22T20:37:00.008+02:00

Cały czas w naszej biblio trwa zbiórka pieniędzy na pomoce szkolne i książki, które podarować chcemy polskiej szkole w niewielkiej mołdawskiej wiosce - Styrcza. Wpisaliśmy ją w obchody Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek (już zakończonego) wierząc, iż wielkie i wzniosłe hasła pomogą nam otworzyć serca i portfele naszych czytelników, studentów, bibliotekarzy.

Jeśli ktoś chce jakoś (w jakikolwiek sposób) pomóc - w imieniu dzieciaków bardzo prosimy i dziękujęmy :) - bjasko@univ.rzeszow.pl.

W czerwcowy dłuższy weekend chcemy pojechać do Styrczy i wręczyć uczniom polskiej szkółki: książki, pomoce szkolne i słodycze. Wioska zamieszkana przez Polaków już od XIX w. tętni polskością. Mimo fatalnych warunków materialnych ludzie tam mieszkąjący wciąż bardzo kochają Polskę i chcą nadwiślańską tradycję przekazać swym potomkom. Mam nadzieję, że tym drobnym gestem choć trochę im tym pomożemy.

(zawsze to jakaś alternatywa dla ciągłego narzekania na swój los - inni naprawdę mają gorzej...)

II Noc BUR

2009-04-30T22:12:00.010+02:00

Dzień Bibliotekarza planujemy w tym roku świętować w BUR nocą... Czyli już po raz drugi otwieramy się o zmroku, chcąc nietypowo promować nasze usługi. 8 maja (piątek) o godz. 19.00. Kto jest w pobliżu - zapraszamy serdecznie!

Będzie dużo dobrych aniołów czuwających nad naszą biblio. Upadłe też się znajdą, ale będą w mniejszości...

Rzeźba na żywo, pokaz ratownictwa medycznego, tańce, recital Pawła Orkisza, monoramy Stacha Ożoga, "Zemsta" w wykonaniu studenckiej trupy S.T.O.S - będzie mam nadzieję ciekawie. Szczegóły dostępne są na stronie www II Nocy BUR

Uda się. Tak jak w tamtym roku gdy gościliśmy ponad 300 osób w naszych murach. Choć dla mnie - obserwując zaangażowanie niektórych osób - już się udało :) Boli wprawdzie bardzo, że niektórzy ostentacyjnie bojkotują i lekceważą II Noc BUR (oczywiście nic na siłę, do niczego nie da się i nie ma sensu zmuszać...). Cieszy jednak o wiele bardziej, że są bibliotekarze (i jest ich chyba całkiem sporo), którzy nie patrząc czy im się to opłaca czy nie, mają fun, że raz w roku mogą przyjść "do roboty" w nocy.

Sielsko anielsko w BUR - 8 maja 2009 r. od 19.00.

Dziękujemy sponsorom - zwłaszcza tym bibliotecznym: Max Elektronik, ARFIDO i Splendor. A także: PWN, który z okazji Nocy otwiera dla nas Ibuk.pl, EBSO za fantastyczne prezenty i upominki dla naszych nocnych gości, a także fimie Komandor fundującej dla nas gabloty wystawowe.

Dzięki jednak - to przecież najważniejsze - dla wszystkich za zaangażowanie i pomoc!!!

Doktoraty a sprawa cyfrowa

2009-03-11T21:04:00.004+01:00

Czyli problemu o udostępnianiu w bibliotekach cyfrowych prac doktorskich ciąg dalszy. Czy lepiej zamknąć dysertacje w strzeżonych murach b-tek czy korzystniej je otworzyć i sprawić "by pracowały" na dalsze tworzenie i upowszechnianie zasobów wiedzy?

Z tego drugiego założenia wyszliśmy w BUR tworząc specjalną kolekcję "Prace doktorskie" i przekonując Władze Uczelni do stworzenia odpowiedniej podstawy organizacyjno-prawnej (tj. możliwość udzielenia nam licencji do dysponowania dziełem na wybranych polach eksploatacji i udostępnienia go w PBC). Powiało wówczas dla mnie "prawdziwą akademickością" - uwalniamy wiedzę w BUR!

Zresztą przecież nie tylko my: prace doktorskie znaleźć można w innych bibliotekach cyfrowych (o ograniczonym do nr IP dostępie lub powszechnie udostępnione).

Niestety nie wszystkim ten pomysł się podoba... A już najciekawsze są telefony i pretensje od osób zaskoczonych (bądź co bądź doktorów już), że podpisali coś, co zezwala aby ich twórczość znalazła się w TYM złym internecie! Nie czytali... I absolutnie nie zgadzają się, aby ich praca była rozpowszechniona. Albo przynajmniej żądają zablokowania możliwości kopiowania, drukowania i zapisywania na dysk.

Szkoda. Szkoda, bo wiele z tych prac to kawał naprawdę dobrej roboty. Czyż celem podejmowania jakichkolwiek rozważań naukowych nie jest dołożenie swej cegiełki do wielkiego gmachu wiedzy i sprawienie by wznosił się jeszcze wyżej? Zamykając rozprawę i ograniczając do niej dostęp dorzuca się co najwyżej kamyczek, albo ziarenko piasku... lub nie dokłada się nic.

Udostępniona w bibliotece cyfrowej praca doktorska to przecież możliwość pokazania się naukowemu światu, nawiązania kontaktów i wymiany opinii. To automatyczna deklaracja, że nie boję się konfrontacji i dopiero teraz gotowy jestem do prawdziwej PUBLICZNEJ jej obrony. To także wzrost uwielbianej liczby cytowań! To w końcu większa możliwość weryfikacji ew. plagiatów, przed którymi tak wszyscy drżą i których się obawiają.

W ciągu niespełna roku do mojej pracy zajrzało ponad 300 osób (no dobra, kilkanaście odsłon wygenerowałam ja nakręcana wewnętrzną pychą i megalomanią...:) - mam nadzieję, że moje badania oraz rozważania teoretyczne przydały się komuś i stały się podwaliną do kolejnej cegiełki... :)

Kindle 2.0 - still amazing, only better

2009-02-09T17:45:00.008+01:00

Minimalistyczny design kojarzący się ze stylistyką "jabłka", szczuplejszy (o grubości nie większej niż 1 cm - 0,36 inches tj ok. 0,91 cm), zgrabniejszy, o większej pojemności (=2 GB, tj. 7 razy więcej niż miało tradycyjne narzędzie do czytania ze stajni Amazona), o 25% dłuższym życiu baterii - już można zamawiać, nowy czytnik Amazonu Kindle 2. Oficjalna premiera 24 lutego.

Teraz nie tylko łatwiej i wygodniej można czytać (nowa funkcjonalność "Whispersync" umożliwia przewijanie stron), ale również odsłuchiwać teksty. Dodatkowo Kindle 2 wyposażony w funkcję wireless pozwala na łączenie się z internetem.

Przez niektórych nazywany Kindle 2.0 (czy 2.0 jest wciąż dobrym chwytem marketingowym?) i tym samym typowany (który to już raz?) na zabójcę lub przynajmniej niezwykle poważnego wroga tradycyjnej książki w postaci kodeksu.

Za jedyne 359$ + opłaty za e-booki kupione na największej internetowej platformie księgarskiej (wybierać już można z oferty ponad 230 tys. tytułów)

Możliwe to?

Wg mnie nigdy zamiast. Ale obok - czemu nie? Sama z chęcią spróbowałabym jak to jest "włączać" książkę, a nie ją otwierać i zakładać zakładką.

Małe WI-FI a cieszy

2009-02-01T19:42:00.006+01:00

Uruchomiliśmy w biblio bezprzewodowy dostęp do internetu. Bez kabla, hasła i oczywiście bez żadnej opłaty logować się do NK można we wszystkich czytelniach oraz w holu głównym.

Niby WI-FI teraz to już standard i niemalże oczywistość to jednak cieszę się jak dziecko, gdy widzę coraz więcej ludzi odpalających swe laptopy i komórki i przychodzących do biblio by skorzystać z naszej Strefy WI-FI BUR.

Uwielbiam jak w biblio jest dużo ludzi. A gdy do tego są uśmiechnięci to jest już bosko.

Forum BUR - nie wyszło:(

2009-01-24T09:44:00.012+01:00

Miało być pięknie... Forum czytelników i bibliotekarzy BUR

Marzyła mi (nam) się wizja nieskrępowanej dyskusji o książkach, nauce i lokalnym środowisku akademicko-biblioteczno-naukowym. Web 2.0 w praktyce. Oddanie władzy ręce użytkowników niemalże. Biblionetka w skali mikro (a może i makro?). Wspólna pomoc w poszukiwaniu źródeł, rekomendacja wartościowych publikacji, wymiana opinii pomiędzy bibliotekarzami a czytelnikami...

I nawet wydawało się, że to zaskoczy... Toczyła się dyskusja na tematy związane z obsługą czytelników w wypożyczalni i pochwały pod adresem najbardziej sympatycznego i zawsze uśmiechniętego człowieka w naszej biblio - pana Bogdana z szatni.. Czasem ktoś nawet zaproponował tytuły do kupienia, które udało nam się zdobyć... Lub zgłosił problem, który okazał się być możliwy do rozwiązania...

A jednak nie wyszło... :(

Wprawdzie przyznam, iż z czasem sami z mniejszą intenstywnością inicjowaliśmy nowe wątki i zagajaliśmy nowe tematy - ale przecież forum ma być interaktywne, a nie funkcjonować jak tablica na której przyklejamy kolejno nowe ogłoszenia i komunikaty. Forum dyskusyjnym wszak się zwie.

Dlaczego nie wyszło?

Pewnie dlatego, na co uwagę zwrócił mi Maciek Dziubecki (Aleph, producent 2.0-wego programu Primo), że za dużo tego wszystkiego i za bardzo to wszystko rozproszone. Tu OPAC, tu biblioteka cyfrowa, tu formularz "zapytaj bibliotekarza", tam gg, a tu jeszcze (w całkiem nowym oknie wymagające dodatkowych kliknięć) forum dyskusyjne. Użytkownicy są leniwi i wolą mieć wszystko w jednym miejscu... (np. w primo :) ?? )

Zastanawia mnie jednak jeszcze jedna kwestia. Internautom przecież jakoś nie przeszkadza, że tu mają emaila, tu konto i dyskusje na NK, tu śledzą forum dyskusyjne o modzie, a tam udzielają się jeszcze na Pudelku czy innym kozaczkopodobnym serwisie. W tych przypadkach ta wielokanałowość i stereofoniczność jakoś nie przeszkadza...

Problem niewypalenia forum BUR może również mieć swoje źródło jeszcze gdzie indziej. Mówimy przecież o nauce i studiowaniu (studere - starać się, zgłębiać ...)

Uczniowie, a potem studenci niestety nie przywykli specjalnie do kreatywnego podejścia do przyswajania wiedzy. Tako rzecze nauczyciel, psor i tak jest, poeta właśnie to miał na myśli i skoro tak mówi twierdzenie - to tak faktycznie i rzeczywiście jest. Odrobić zadanie, napisać pracę, zdać i zaliczyć. I zapomnieć.

Automatycznie niejako uczniowie i studenci nie mają nawyku do dyskutowania o nauce i problemach z nią związanych. Do zadawania pytań i dociekania "dlaczego". I to już chyba od podstawówki. Oczywiście to nie reguła - szacunek dla tych belfrów, którym się chce zachęcać uczniów do refleksji w przyswajaniu wiedzy i do zadawania pytań oraz szukania na nie odpowiedzi. Oraz dla tych studentów, którzy nie zadawalają się kserówkami wykładów od znajomych.

To przecież nawet udowodnione jest naukowo, że nasza kultura narodowa cechuje się hierarchicznością tj. zwiększonym dystansem władzy (nie zawsze jednoznaczne ale wskazujące na znaczny dystans władzy w PL są m. in. badania Hofstede, Sułkowskiego, Sitko-Lutek). A to znajduje odzwierciedlenie również i w systemie szkolnictwa, gdzie nauczyciel traktowany jest jak wszystko wiedzący "guru" i najważniejszy podmiot procesów kształcenia. Uczeń w takiej kulturze jest wyraźnie zależny od nauczyciela i winien jest mu przede wszystkim szacunek oraz posłuszeństwo. Źle widziana jest też samodzielność oraz nadmierna aktywność wychowanków.

Stąd też niezwykle ważne są inicjatywy tupu edukacja 2.0 (zwą jak zwą).

Szkoda tego naszego forum... Oczywiście nadal funkcjonuje i pojawiają się na nim wpisy. Nie są to jednak dyskusje. .. Tylko notki wg formuły: pytanie czytelnika - odpowiedź bibliotekarza. Takie gg z widocznym dla wszystkich archiwum. Dobrze, że choć to.

I oczywiście mówi się o nas na konferencjach he he :)

A takie mamy fajne hasło promujące forum (zaczerpnięte z artykułu prof. Wojciechowskiego)- bibliotekarka czy wyszukiwarka??

Bez konferencyjnego nadęcia

2009-01-20T17:02:00.005+01:00

Warszawa ma swą Aulę, Szczecin Netcamp, Wrocław Barcamp, w Katowicach jest Spodek 2.0 itd (Grille, Spoty itp) - a Rzeszów ma swój XRAII !!! Wreszcie! Strasznie się cieszę, że ktoś podjął ryzyko i zdecydował się właśnie tu zorganizować spotkanie dla ludzi ciekawych internetu...

Dziś opublikowano prezentacje prelegentów goszczących w Rzeszy na I XRAII-u dot. polskiej blogosfery: Marty Klimowicz i Maćka Budzicha oraz ... fotkę Michała Olszewskiego (z blox.pl który mówił z głowy m. in. o śmierci blogosfery). Zapraszam do obejrzenia prezentacji.

5 gwiazdek dla XRAII za to że jest (następne spotkanie już 11 lutego) - prezentacje były naprawdę interesujące, a goście na żywo (znani mi do tej pory z lektury ich blogów) całkiem sympatyczni. Mały minus tylko za dym od papierosów... No i może jeszcze za brak netu :)

A tymczasem w temacie bibliotecznym: zapowiada się sezon całkiem obfity w konferencje i tego typu prezki (to zaledwie wybrane):

- Jakość usług w społeczeństwie informacyjnym Katowice

- Bibliotekarz: unwersalności i innowacyjność profesji Bydgoszcz

- Bibliograficzne bazy danych Bydgoszcz

- Stare i nowe w bibliotece Łódź

- Biblioteki i ich klienci Kraków

- Marketing wewnętrzny i zarządzanie zasobami ludzkimi w bibliotece Białystok

Ale.

O ile potrafię zrozumieć opłatę konferencyjną w wysokości 300 zł-400 zł (organizowaliśmy w BUR konfę w 2005 r.): materiały konferencyjne, obiad, wynajem sali itp. - to już zachodzę w głowę jakie atrakcje przygotował organizator dla uczestników na konferencji BIBLIOTECZNEJ za 500 lub 600 zł? Która w dodatku ma sponsorów!

Gdzieś tu się chyba gubi cały konferencyjny sens. Ja rozumiem, że spotkanie towarzyskie, uroczysta kolacja i wycieczka do skansenu - ale przede wszystkim to chodzi przecież o wymianę doświadczeń naukowych i zawodowych, a nie lampkę szampana i pięknie przystrojony półmisek na kolacji w lokalu? Choć mogę się oczywiście mylić.

Dlatego tak bardzo podobają mi się aulopodobne imprezki, gdzie kawa jest z automatu, a spotkania towarzystkie za ew. własny budżet. Wiadomo po co ludzie przychodzą: po wiedzę, kontakty i prawdziwą wymianę opinii i doświadczeń.

Przydałyby się takie darmowe biblioaule czy bibliocampy... bez tego całego konferencyjnego nadęcia. Muszę pomyśleć :)

Reaktywacja

2009-01-19T21:21:00.004+01:00

Kobieta zmienną jest... trudno też od niej oczekiwać i wymagać konsekwencji. Nieprawdaż??? Choć podejmując w trakcie długich nieprzespanych nocy decyzję o uśmierceniu bloga - wydawało mi się, że to dobry i gruntownie przemyślany ruch... Serio! Choć teraz może to wyglądać na jakąś głupawą kokieterię.

Kilka e-maili, komentarzy, kopniaków i sms-ów sprawiło, że jednak spojrzałam na to wszystko - i na siebie w tym wszystkim - z nieco innej strony. Wiele się nauczyłam też.

Ja jednak nie lubię prostych rozwiązań.

Poza tym brakowało mi tego blogaska. Będzie autentycznie i prosto. Prawdziwie. Oczywiście, że jest w tym trochę lansu - wskażcie mi proszę blogera, który nie ma w sobie odrobiny próżności: "tako rzeczę ja, czytajcie, zachwycajcie się, zgadzajcie się lub nie i komentujcie..." A do tego jeszcze blogera - bibliotekarza. I dr i dyrektora. Dżizus! Pewnie że tak!

Mam nadzieję, że dzięki temu blogowi łatwiej mi będzie "robić swoje" i jeszcze mieć z tego fun. To chyba jednak jest możliwe :) z uszami czy skrzydłami, a nawet będąc wielbłądem (choć wiem, że niektórych nie przekonam, że nim nie jestem)

"coś panu wypadło" - powiedział mój Marcin do kierowcy (który ze swojego auta stojącego na światłach wyrzucił niedopałek na ulicę), po czym podniósł peta i odrzucił go spowrotem do środka samochodu palacza.

właśnie spojrzałam, że jest to mój 100 wpis - i jak tu nie wierzyć w znaki???

Koniec roku. Koniec bloga

2008-12-22T20:50:00.002+01:00

Na UW obroniono niedawno doktorat o blogach. Tak więc obok masy różnorodnych poradników online dla blogerów zaawansowanych i początkujących powstają prawdziwie naukowe rozprawy na temat. Zapewne jest w nich wiele wskazówek i cennych porad… Ja jednak nigdy nie kierowałam się żadnymi zaleceniami i definicjami, kiedy rozpoczynałam ten swój blogowy eksperyment. Jedno było dla mnie – i jest nadal – najważniejsze: autentyczność.

Bez autentyczności nie ma bloga.

Ten rok był dla mnie pod wieloma względami przełomowy. Stało się tak a nie inaczej, że na obecnym stanowisku nie mogę niestety być autentyczną autorką bloga. Ponoć nie wypada – będąc "dr dyr" pisać i mówić co się myśli. Pewnie to i prawda. Polityczna poprawność. Uśmiechać się, przepraszać i dziękować. Nikogo broń boże nie krytykować. I nie wychylać się – w żadną ze stron. Rozumiem.

Poza tym zabrano mi skrzydła.

Chciałam po prostu autentycznie i subiektywnie pisać o tym co złe i co dobre. Ale bez skrzydeł się nie da. Szukam czegoś, co da mi kopa i sprawi, że tak jak dawniej po prostu będzie fajnie chodzić do pracy – czy to możliwe?

Dzięki wszystkim, którzy tu zaglądali. Sorry, jeśli kogoś zawiodłam, przepraszam, jeśli uraziłam. Dzięki za krytykę, której przecież nigdy mało. Koniec roku, koniec bjaskobloga. Amen.

Być bibliotekarzem w Portugalii

2008-11-24T13:36:00.003+01:00

Pracownik biblioteki akademickiej (sektor państwowy, publiczny) w Portugalii bez wykształcenia wyższego tzw. Técnica Profissional zarabia ok. 700 euro.

Bibliotekarz wykształcony kierunkowo (tj. posiadający min. licencjat z bibliotekoznawstwa lub 2-letnie podyplomowe studia z bibliotekoznawstwa po innym kierunku) miesięcznie na konto otrzymuje ok. 1100 euro.

Dodatkowo 25 dni urlopu i 35-godzinny tydzień pracy.

No comments...

Biblioteczne pozdrowienia z Porto :)

2008-11-12T13:00:00.010+01:00

Dla niewtajemniczonych: jestesmy na 3-tygodniowym stazu w Bibliotheca Central w Porto w ramach stypendium Erasmus.

To dopiero poczatki, ale juz mozemy stwierdzic, ze wyjazd udany jest pod kazdym wzgledem :) Poznajemy portugalskie realia biblioteczne - hmm... sa inne niz w PL (np. w bibliotece mieszczacej sie na 3 pietrach i czynnej prawie 12 godz. na dobe pracuje 5 (slownie - pieciu) bibliotekarzy). Pracownicy szalenie sa otwarci i mili - zarowno do czytelnikow jak i do nas. Otwarty dostep do polek oczywiscie. System komputerowy - Horizon. Duzo sprzetu komputerowego i ciekawe zaplecze cyfrowe i elektroniczne (w tej uczelni nie lubi sie paperu... cenione sa przede wszystkim zrodla elektroniczne i to one stanowia podstawe ksiegozbioru).

Wiecej wkrotce :)

pozdrawiamy :)

Kolejna biblioteka schwytana do sieci PBC!

2008-11-04T08:27:00.003+01:00

Wprawdzie daleko nam do sieciowego chaosu ŚBC - ale cieszymy się z każdego kamyczka w naszym cyfrowym podkarpackim kubełku :) A mamy ich już cztery!

Wczoraj do Konsorcjum Bibliotek tworzących Podkarpacką Bibliotekę Cyfrową dołączyła Biblioteka Akademicka Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie.

Szalenie liczę na "światłość" pracowników informatycznej uczelni prywatnej i na ich zaangażowanie w udostępnianiu swych współczesnych publikacji online w zasobach PBC. Mam nadzieje (tak, wiem czyją jest matką), że może zaimponują tym faktem naszym uniwersyteckim naukowcom...?

A gdyby tak wywiązała się na tej linii (kto da więcej i lepszych publikacji do PBC) jakaś rywalizacja - nie miałabym absolutnie nic przeciwko temu. Absolutnie!!!

O bibliotekach i nauce drugiej generacji. W Białymstoku

2008-10-29T07:41:00.003+01:00

Wczoraj odbyło się Ogólnopolskie Seminarium Biblioteki drugiej generacji – teraźniejszość i przyszłość organizowane przez Bibliotekę Uniwersytecką im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku. Tym bardziej ważne, że rozpoczynające cykl uroczystości uświęcających 40-lecie istnienia tej książnicy.

I wbrem temu, co myślałam, że o tej dwuzerowości w aspekcie bibliotekarstwa nie da się już zbyt wiele gadać (bo ileż można?) – okazało się że jest! I to całkiem sporo -jak zwykle ciekawie opowiadał Grzegorz Gmiterek z UMCS oraz interesująco p. Małgorzata Filipczak z BGPŁ.

I co cieszy również w odniesieniu do Polski (i tu niewątpliwie ukłon należy chylić przed propagatorami - „maniakami” odpowiedzialnymi za serwis biblioteka20.pl). Choć oczywiście na ziemię potrafi sprowadzić stwierdzenie prof. Sadowskiej – na co nam to całe uczestnictwo, blogi i marketing internetowy jeśli nie ma pieniędzy na nowości i komputery do niektórych bibliotek? Ano pewnie na nic…

Szczególnie zafascynowało mnie wystąpienie dr Sabiny Cisek o nauce 2.0 (zwą jak zwą). Faktycznie jesteśmy świadkami (r)ewolucyjnych zmian w zakresie komunikacji naukowej. Blogosfera, otwarte czasopisma, repozytoria internetowe, ukryty Internet i „uspołeczniona” nauka. Kto jest autorem tekstu, który powstanie na wskutek dyskusji na blogu bądź współpracy wiki, co z naukowcami którzy muszą punktować a niezwykle ważny wpis na blogu bądź komentarz całkowicie się tu nie liczy? Gdzie w sieci kończy się dyskusja a zaczyna publikacja (naukowa)? Co z knolami, scholarwikipedią i itp. inicjatywami? Pytań jest naprawdę bardzo wiele, również o miejsce bibliotekarza naukowego w tej „uspołecznionej” akademickości.

Ale „na szczęście” nauka 2.0 nas jeszcze (tj Polski) nie tyczy… Otwartych czasopism mamy jak na lekarstwo, repozytorium naukowe jedno (i raczej średnio zasobne), niewidzialny internet ukrywa się jedynie bazach BN, a naukowa blogosfera ze znakiem PL w zasadzie nie istnieje. Już widzę, jak naukowiec, który ma trudności z zamówieniem książki przez katalog opac zaczyna prowadzić bloga. Bez ministerialnej punktacji i bez żadnego wynagrodzenia. I jak, nie daj boże, zechce wykorzystać któryś z wpisów w „tradycyjnej” publikacji naukowej posądzony zostanie o samoplagiat. Dodajmy do tego jeszcze ryzyko, że znajdzie się ktoś, kto odważy się całkowicie i wprost zanegować jego wywody, albo jakiś śmiałek, który a pomocą Ctrl C i Ctrl V przywłaszczy sobie jego blogowe idee? Nic nam na razie – moim zdaniem – ze strony polskiej nauki 2.0 nie grozi.

Spokojnie więc bibliotekarze „po staremu” możemy nadal katalogować książki. Na katalogowanie polskich blogów naukowych jeszcze nie czas…

Biblioteki drugiej generacji - teraźniejszość i przyszłość

2008-10-26T19:29:00.004+01:00

Seminarium organizowane przez Bibliotekę Uniwersytecką im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku. 420 km w jedną stronę - ale na pewno będzie warto.

"Trwałość nietrwałości"

2008-10-12T17:29:00.003+02:00

Bibliotekarz 2008 nr 10 s. 2-5, tekst Jacka Wojciechowskiego

Ten protest podpisuję

2008-10-05T17:21:00.006+02:00

www.zerwijmylancuchy.pl

Nie tak miało być...

2008-10-03T09:54:00.007+02:00

Bardzo przepraszam Wszystkich, którzy poczuli się dotknięci moim poprzednim postem. Nigdy nie chciałam nikogo obrażać i proszę mi wierzyć, że naprawdę szanuję ludzi.

Komentarze pod moim wpisem uświadomiły mi, że tak naprawdę to moja osoba, a nie nawet zbyt niskie zarobki czy krótkie urlopy są dla niektórych w bibliotece problemem...

Z drugiej strony to b. dobrze, że rozwinęła się dyskusja. Szkoda jednak, że tylko z mojej strony nie anonimowa... Mam nadzieję, że uda nam się porozmawiać w realu i wyjaśnić wszystkie "toksyczne" kwestie - z mojej strony, zrobię wszystko, aby do takiego spotkania doszło.

Wcale nie wycofuję się z argumentów przytoczonych w poprzednim poście. Nadal uważam, że należy czytać to, pod czym się składa swój podpis. I że niektóre żądania Protestu są jak z poprzedniej epoki: dla wszystkich i po równo.

Biblioteczny protest song

2008-09-23T14:41:00.004+02:00

No i mamy. Nowe władze Uczelni. I protest bibliotekarzy, który należy podpisać, ostro walczyć o swoje i pokazać że z bibliotekarzami to tak łatwno nie pójdzie. Wszystko fajnie... - zarobki nasze ogromne nie są - ale...

Zadziwiające jest dla mnie z jaką bezmyślnością (strachem?) podpisują go ci "niedoceniani" przez władze bibliotekarze. A w proteście mamy m. in:

- żądanie (a jakże?) podwyżek - ale z uwzględnieniem stażu pracy (oczywiście im dłużej się pracuje, tym ma się dostać więcej), a nie wg innych kryteriów jak np. wypełnianie dodatkowych obowiązków, brak notorycznych nieobecności itp. - i mamy tu listę podpisów mł. bibliotekarzy i bibliotekarzy, którzy, wg tych zasad (nie wpadli na to czy co?) - aby zostać docenieni będą musieli odpracować swoich naście lat w biblio

- żądanie przywrócenia urlopów "od zasiedzenia" tj. 36 dni dla pracowników biblio z odpowiednim stażem, który to wspaniały przywilej został im przez ustawodawcę ostatnio zabrany --> i dawaj! podpisują się bibliotekarze, którzy za tych przemęczonych kustoszy pracować będą musieli podczas gdy oni zażywać będą swego zasłużonego 2-miesięcznego niemalże urlopu...

- argumenty, że to praca w biblio jest taka ciężka, że wymaga ciągłego doskonalenia się, publikowania artykułów, uczestnictwa w konferencjach - i podpisy osób, które raz w życiu - i to przez przypadek - mogły mieć w ręku "Bibliotekarza", które w życiu nic nie napisały nie wspominająć już o czynnym udziale w konferencji - bravo!

- argumenty, że za studia podyplomowe kierunkowe niezbędne do awansu trzeba samemu płacić: widząc zaangażowanie z jakim słuchacze bibliotekarskich studiów podyplomowych podchodzą do zdobywania wiedzy, za którą wykładają własne pieniądze, już sobie wyobrażam te tłumy na zajęciach, za które płaci uczelnia... (są poza tym biblioteki, że niezbędna do awansu praktyka w innej placówce- i tak przecież totalnie iluzoryczna - odbywa się tylko i wyłącznie poza czasem pracy - a więc podczas urlopu wypoczynkowego lub bezpłatnego)

- żądanie jasnych kryteriów awansu (a rozporządzenia ministerialne to niby ciemne są?)

- itp itd.

A więc generalnie myślenie - podpiszę będzie podwyżka. Oraz strach, co będzie, jeśli się wyłamię?

Na szczęście są jeszcze tacy, którzy potrafią czytać ze zrozumieniem, którzy wiedzą, że w gospodarce rynkowej żyjemy i że podpisać można się i owszem - ale pod słusznym protestem.

Ciekawa jestem dalszych losów protest songu - oflagowanie budynku, strajk w październiku ("wtedy wszyscy zobaczą, jak bardzo ważna jest biblioteka"), głodówka? (tu wytypować bym mogła kandydatów), oficjalna petycja do rektora, telefon do Sprawy dla Reportera?

Tam gdzie deszcz pada poziomo…

2008-08-31T14:07:00.013+02:00

I owce chodzą trójkami. Islandia. Byliśmy tam.

Wreszcie się udało ziścić marzenia i dotrzeć do tego niezwykłego miejsca. Blisko trzy tygodnie jazdy stopem, spania w namiocie, jedzenia zupek z proszku itp. i przede wszystkim podziwiania widoków, obcowania z niekończącymi się przestrzeniami i księżycową scenerią.

Wszystko co piszą, przedstawiają i mówią, że to kraina ognia i lodu, wyspa kontrastów i sprzeczności, dzikich wodospadów, tryskających gejzerów, zastygłej lawy i niezliczonej ilości owiec to całkowita prawda. Ale żadne z tych opowieści, zdjęć, obrazów i filmów nawet w promilu nie oddają wrażenia i odczuć, które przeżywa się będąc tam osobiście…

Jeszcze nigdy na żadnym wyjeździe nie zrobiliśmy ponad 800 zdjęć i nie nakręciliśmy 3 kasetek kamerą!!!

Dzięki podróżowaniu auto-stopem i niezwykłej sympatii zarówno Islandczyków jak i turystów z całego niemalże świata udało nam się dotrzeć do sztandarowych atrakcji turystycznych Islandii (Golden Circle, Blue Lagoon, region jeziora Mytvan, Reykjavik i sławny runtur, Akureyri itp). Byliśmy też w miejscach mniej popularnych i jeszcze bardziej niezwykłych (Fiordy Zachodnie, Grimsey, Płw. Vatnsnses i podglądanie foczek, Olafsfjordur) – tam też dużo łaziliśmy z plecakami, gdyż o stopa było trudniej, lecz dzięki temu jeszcze „namacalniej” poznaliśmy wyspę.

A dzięki wypożyczeniu samochodu 4x4 na sam koniec naszego pobytu - przez sam środek wyspy trasą Sprengisandur zahaczając o bajkowy Landmannalaugur przejechaliśmy przez Interior. I to dopiero było przeżycie, a w zasadzie wycieczka na księżyc…

I deszcz naprawdę pada tam poziomo! A owce, które są po prostu wszędzie - zawsze chodzą po trzy (mama i 2 dzieci? nikt nie potrafił nam powiedzieć o co w tym chodzi).

Przekonaliśmy się też, że w Islandii nigdy nie chodzi się na skróty (zawsze na tej pozornie krótszej drodze kryje się coś, co każe wrócić do tej właściwej - rozpadlina, gorące źródło, rzeka). Nie jedliśmy rekina ani mózgu owcy, ale spełniliśmy 2 rzeczy, dzięki czemu - wg jednego Islandczyka, który nas podwiózł - nasz pobyt można uznać za spełniony. Kąpiel na odkrytym basenie przy temp. powietrza 10 st. C (super!!!) oraz najlepsze hot-dogi na świecie kupione w sławnej obskurnej budce fastfoodowej w Reykjawiku.

Zapraszam do galerii zdjęć, wkrótce też film z oczywistą ścieżką muzyczną - Sigur Ros...

Podkarpacka Biblioteka Cyfrowa OTWARTA

2008-06-20T13:40:00.004+02:00

Wreszcie się udało!!! Już działa i wiele wskazuje na to, że faktycznie będzie regionalną biblioteką PONAD PODZIAŁAMI w której umieszczone zostaną zasoby zarówno z bibliotek publicznych jak i uczelni państwowych oraz prywatnych. SUPER!

o śmierci książki w Klubie Trójki PR

2008-06-11T17:55:00.003+02:00

10 czerwca miałam zaszczyt - obok autora książki "Smierć książki: no future book" Łukasza Gołębiewskiego - być gościem audycji Dariusza Bugalskiego Klub Trójki.
Podcast z audycji jest tu.

Trema ogromna, a emocje jeszcze większe. Mam nadzieję, że jakoś sobie z zadaniem wybronienia bibliotekarzy w cyfrowym świecie poradziłam. Starałam się wytłumaczyć, że znaczenie i rola bibliotekarza w zinternetyzowanym i cyfrowym świecie wcale nie będzie maleć - a wręcz przeciwnie, będzie coraz większa.

Śmierć bibliotek? NIGDY! Wg mnie podstawowe obszary, w którym biblioteki i bibliotekarze odgrywają i odgrywać będą znaczną rolą to:

biblioteka jako miejsce spotkań (imprez czytelniczych, konkursów, niesztandardowych akcji promujących książki i czytanie)
biblioteka, a w zasadzie wyedukowany bibliotekarz jako przewodnik po oceanie informacji, tzw. "ukrytym internecie" i zasobach open access oraz jako nauczyciel i trener umiejętnego korzystania z informacji (b. jako nawigator wiedzy, menedżer informacji, broker informacji)
biblioteka jako placówka pośrednicząca w dostępie do płatnych naukowych zasobów internetu (płatne bazy danych. czasopisma elektroniczne i ebooki monopolistycznych wydawców jak np. Elsevier)
biblioteka jako placówka archwizująca przeszłość dla przyszłości

A tradycyjna książka? Spokojnie. Ona sobie poradzi...
Kto by chciał się kąpać z jakimś czytnikiem Kindle czy Sony??? No kto?

Noc BUR raz jeszcze

2008-06-10T11:09:00.002+02:00

Tym razem w filmie zmontowanym przez Przyjaciela BUR Marcina Mołonia. Wielkie dzięki!!!

Przekazujmy GEN ISBN dalej

2008-06-07T20:26:00.014+02:00

W zasadzie to nie wiem jak opisać najnowszą publikację Łukasza Gołębiewskiego pt. Śmierć książki: no future book: głośnym (czasem niespójnym) rozmyślaniem, futurologiczną wizją czy nakreśleniem realnej diagnozy oraz prognozy na najbliższą przyszłość?

Niewątpliwie jest to dzieło tendencyjnie, pisane – mam wrażeniem jednym tchem. Bynajmniej nie jest to zarzutem. Książka czyta się sama, całkiem jak dziennikarski artykuł. A że autor posługuje się skrajnościami, używa mocnych słów (zagłada, koniec, zmierzch itp.) i nie stroni od odważnych podsumowań oraz ocen – to jasne. Tylko w ten sposób najlepiej (najłatwiej?) ukazać można wyraźny obraz współczesnego środowiska internetu. I obecnego w nim prosumenta, hipertekstowych treści, niepewnej sytuacji dotychczasowych nadawców, dystrybutorów i pośredników w przepływie komunikatów kulturalnych, literackich i naukowych w sieci.

Już sam tytuł Śmierć książki sugeruje „ostrą” i konkretną zawartość dzieła, a niegramatyczny z angielskiego języka podtytuł no future book przywołuje z (przynajmniej mojej) pamięci to co buntownicze, na przekór, niebezpieczne i nieznane. Co jest więc w środku?

Oto zobaczymy (autor w swym eseju zazwyczaj posługuje się czasem przyszłym) nowego odbiorcę – człowieka cyfr (natychmiastowego, potrzebującego ciągłej wymiany dóbr, uczuć i treści, anonimowego), psychicznego ekshibicjonistę, skłonnego do kłamstwa i konfabulacji, posługującego się specyficznym językiem – cyberjęzykiem ( :p BTW, :x, fenkju itp. itd. z ortograficznymi bledami i bez polskih znakuf). Człowiek cyfr coraz częściej obcuje z cyberprzestrzenią (czymże ona jest? ucieczką od osamotnienia? rzeczywistością wirtualną? scenerią Matrixa czy realną wizją świata zamieszkanego przez fantomy i roboty?) i kontakty te wyraźnie się intensyfikują. Nowy odbiorca spośród dostępnych mu przekazów treściowych wybiera hiperliteraturę, której nie czyta, a którą gra i żegluje za pomocą słów i „kotwic”, bezcelowo i płynne wędruje, „majsterkuje”, a także obcuje z niespójnością i wielogłosowością, co wyraźnie mu się podoba.

E-książka? Wg autora plik tekstowo-graficzny odczytywany za pomocą specjalnego czytnika stanowi poważne zagrożenie dla znanej nam (i jakże lubianej) formy książkowego kodeksu. Czy sukcesywnie obniżające się ceny odpowiednich urządzeń i znaczna konkurencja na tym rynku, coraz lepsze parametry technologiczne (e-papier, czytniki), coraz większa liczba tekstów w wersji cyfrowej, możliwość pełnotekstowego wyszukiwania oraz zmiana modelu zapoznawania się z tekstem nowego odbiorcy (od czytania do fragmentarycznego przeglądania i oglądania), czy te cechy charakteryzujące e-książkę pokonają jej tradycyjną postać? No właśnie czy pokonają?

O bibliotekarzach budujących e-biblioteki Łukasz Gołębiewski pisze, iż nieświadomie sami kręcą na siebie bicz. Czy digitalizacja zasobów bibliotecznych (wcześniej czy później wg autora wszystkich zasobów) faktycznie przyczyni się do bezrobocia 18 tys. Polskicj bibliotekarzy? Wydaje się to nieuniknione, gdyż składowanie papierowych woluminów jest nazbyt kosztowne, a dla czytelnika, który będzie mógł pobrać dowolną pozycję z Sieci (nawet, jeśli za nowości trzeba będzie uiszczać opłatę) wizyta w bibliotece będzie zbędną fatygą. Publiczne środki będzie można skierować na promocję czytelnictwa i dalszą digitalizację zbiorów oraz – ewentualnie – na wykup licencji w przypadku udostępniania książek, do których prawa autorskie wciąż podlegają ochronie (s. 77). Ha! Jakież to proste!
A wcześniej czy później rolę księgarzy, hurtowników, bibliotekarzy, dystrybutorów filmów i muzyki zajmą nazwani przez autora specjalni „dostawcy treści” (tj. operatorzy telefoniczni, właściciele telewizji kablowych czy providerzy internetu). Nieźle! A więc czytelniku! Nie wiesz? Zapytaj przedstawiciela tepsy :)

Łukasz Gołębiewski oprócz kilku innych zagadnień, (które do mnie - zapewne z racji niezainteresowań - specjalnie nie trafiają) m. in. nowym form e-learningu, druku na żądanie czy upadku tradycyjnych księgarni, zwraca uwagę na kwestie prawa autorskiego. Co zrobić z tymi nieszczęsnymi 70 latami? Jak przywrócić do życia w sieci dzieła osierocone? Jak w końcu rozwiązać problem wynagrodzeń dla współczesnych twórców i przeciwdziałać skali piractwa? Gołębiewski proponuje rozwiązanie systemowe – wprowadzenie kompleksowej, abonamentowej opłaty za dostęp do dzieł oraz pobieranie opłat od dysponentów sieci P2P.

Te skrajności i naprawdę kontrowersyjne sądy muszą być ze strony Łukasza Gołębiewskiego zamierzone. Jak inaczej zrozumieć optymistyczne przesłanie podsumowujące rozważania o śmierci książki? GEN ISBN to pokolenie czytających, dziedzictwo kultury czytania, ale też pokolenie szukających treści w katalogach. To nowi konsumenci słowa, już niekoniecznie słowa drukowanego. Konsumenci, którzy są nadzieją dla przyszłości książki (s.134) (...). Przekazujmy GEN-ISBN dalej. (s. 136)

Z niektórymi kwestiami poruszonymi przez Łukasza Gołębiewskiego się nie zgadzam (szczególnie oczywista z tą, iż nastąpi zmierzch bibliotek). Uważam również, iż kilka ważnych kwestii nie zostało tu poruszonych i dokładniej opisanych (m. in. open accces, invisible web, płatne i niezwykle kosztowne naukowe zasoby sieci). Bardzo dobrze jednak, iż esej Gołębiewskiego trafił na półki księgarni (tych tradycyjnych i internetowych) i że wkrótce znajdzie się w zbiorach bibliotecznych i w rękach czytelników.

Potrzeba było takiego głosu: odważnego, głośnego, trochę nawet mam wrażenie anarchistycznego. I prezentowanego nie na forum dyskusyjnym czy blogu – tylko właśnie, o ironio, na kartach tradycyjnej książki, która trafić może do również do tych, którzy wciąż boją się komputerowej myszy.

Niezwykle się cieszę, iż będę mieć okazję osobiście poznać autora Śmierci książki i nawet porozmawiać z nim na „uszach” świadków. W najbliższy wtorek 10 czerwca 2008 r. w Programie Trzecim PR o godz. 21.00 w Klubie Trójki, w audycji prowadzonej przez Dariusza Bugalskiego odbędzie się rozmowa z Łukaszem Gołębiewskim o bibliotekach bez książek, o miastach bez bibliotek i księgarni oraz o zasypianiu z jakimś dziwnym czytniczkiem a nie prawdziwą książką do poduszki...
Zapraszam do słuchania i do włączenia się do dyskusji.

SEM 2008. Marketing w wyszukiwarkach

2008-05-30T08:20:00.006+02:00

W dniach 27-28 odbyła się kolejna konferencja organizowana przez Internet Standard - SEM2008. Tym razem było o prowadzeniu marketingu w wyszukiwarkach.

Nie chcę relacjonować tutaj konferencyjnych wydarzeń - takowe sprawozdanie ukaże się z pewnością na łamach portalu Internet Standard. Ale coś o SEM powiem :)

SEM (search engine marketing) - to w skrócie efektywne planowanie obecności w linkach sponsorowanych i boksach reklamowych.
SEO (search engine optimalization) to ciągła i nieustanna praca i dbanie o ot, aby strona pojawiała się jak najwyżej w wynikach wyszukiwania organicznego (naturalnego), to optymalizacja strony, pozycjonowanie.

Jeśli Cię nie ma w internecie - nie istniejesz. Za pomocą profesjonalnie prowadzonego marketingu w wyszukiwarkach możesz w nim po prostu być i albo - w zależności od przyjętej strategii - tak dobierać narzędzia by: zwiększać ruch (traffic) na witrynie, budować świadomość marki i wizerunek wśród użytkowników i konkurencji lub po prostu intensyfikować sprzedaż swych produktów i usług.

SEO czy SEM? I jedno i drugie. Dzięki wykorzystaniu wad i jednoczesnej eliminacji obu tych podejść w marketingu w wyszukiwarkach uzyskać można zjawisko synergii i jeszcze efektywniej promować swoją działalność. Poniżej kilka słów z podstaw SEM i SEO (na podstawie materiałów informacyjnych firmy Cube Group).

Zalety SEM + :

szybkie efekty marketingowe
ogromny potencjał - niezliczona ilość słów kluczowych wykorzystywanych w kampaniach PPC (pay per click)
na każde pytanie internauty można przygotować osobną kreację marketingową
kompleksowy monitoring i kontrola kosztów

Ale (wady SEM) - :

konieczny stały monitoring swych działań i obserwacja konkurencji
stop kampanii to stop kampanii - linki sponsorowane itp po prostu przestają się ukazywać
działanie w zakresie jednej wyszukiwarki
koszty (reklama płatna, czasem b. sporo)
internauci w pierwszej kolejności zwracają uwagę na wyniki wyszukiwania organicznego

Zalety SEO + :

reklama długodystansowa i mniej podatna na zmiany
efektywność wydłużona w czasie
obecność w wynikach wyszukiwania jest bezpłatna
brak postrzegania wyników naturalnych jako reklamy

Ale (wady SEO) - :

długotrwały i pracochłonny proces pozycjonowania wymagający dużych umiejętności technicznych, znajomości zasad konstruowania strony oraz algorytmów indeksowania przez wyszukiwarki
znacznie mniejsza jest ilość fraz, które da się skutecznie pozycjonować
opis w linku organicznym jest bardziej ogólny i dotyczy całej zawartości strony
działania SEO sa trudne do planowania i weryfikowania
brak wyraźnej i szybkiej zależności: działanie - efekt

Na konferencji SEM2008 była mowa m. in. o tym.

I o ile działania SEM (przynajmniej na razie) nie wydają się arcyważne w środowisku bibliotekarskim, o tyle optymalizacja i pozycjonowanie strony to - moim zdaniem - konieczność. Nie wystarczy już w nagłówku strony po przecinkach powymieniać synonimy słów: biblioteka, książka i dokument itp tid. Potrzeba zaplanowanych i konsekwentych prac marketingu SEO w bibliotekach.

I zacznę od siebie tj. od strony BUR. Jak tylko otworzymy Bibliotekę Cyfrową (to już naprawdę niebawem...) rozpoczynam akcje SEO w BUR. Mam nadzieję, że wiedza zdobyta na konferencji oraz serdeczna pomoc ludzi z branży pomoże mi wykonać to zadanie na 6!

NOC BUR W TELEWIZJI i na YT

2008-05-23T09:12:00.005+02:00

Stacja Rzeszów i krótka (wprawdzie nie ukazująca wszystkich atrakcji) relacja z naszej imprezy dostępna jest tu:

A oto i filmik skręcony przez Mariusza w rytmie hymnu Nocy Ballada o niepoczytalnym bibliotekarzu (tekst Jan Kazimierz Siwek; muzyka i wykonanie: Wojtek Gęsicki)

Kierowanie Zespołem Projektowym

2008-05-17T16:37:00.007+02:00

No i mam komplet :) Dzięki uczestnictwu w poprzednim szkoleniu (Zarządzanie Projektem w praktyce) oraz tym, które odbyło się w dniach 15-16 maja pt. Kierowanie Zespołem Projektowym organizowanych przez firmę DOOR - wiem już jak profesjonalnie zabrać się za kompletne przeprowadzenie Projektu: zarówno z punktu widzenia systemu jak i ludzi. I sama nie wiem co trudniejsze...

I mimo, iż na szkoleniu była mowa o przywództwie i byciu liderem, tak naprawdę dowiedziałam się wiele, bardzo wiele o - po prostu - komunikacji z ludzmi w pracy. I choć przecież sporo czytałam o organizacyjnej kulturze i komunikacji, tak naprawdę dopiero teraz po dokładnym przewałkowaniu tego na szkoleniu, wiem jak "miękkie" aspekty zarządzania i porozumiewania się są ważne, znaczące i ... niebywale trudne.

Ale od początku. Kim jest lider projektu i czym różni się działanie projektowe od funkcjonalnego (i dlaczego jest tak specyficzne)? Jak formować Zespół? Jak go motywować, co konkretnie mówić, jak reagować, co robić? Jak zainicjować działanie Projektu (tu niezmiernie ważne jest kick off oraz rozmowa indywidualna z członkami Zespołu, w której zawieramy kontrakt). Teraz faktycznie znam konkretne, rzeczowe i praktyczne odpowiedzi na te pytania.

Szczególnie ciekawa była dla mnie analiza osobowości swojej i członków Zespołu. Bardzo łatwo zniechęcić, skrzywdzić kogoś, niedowartościować, tylko dlatego że dobrało się niewłaściwe narzędzia pracy do obcowania z daną osobowością.
A okazało się, że ja jestem typem osoby dominująco-społecznej (!) (tj. orientacja na zadania przy równoczesnym docenianiu ludzi, bez szczególnej dbałości o zachowanie procedur, niechętne przyjmowanie krytyki oraz skłonność do podejmowania inicjatywy; dbałość o dobrą atmosferę pracy, współpracę i pomoc; często zbyt "odważna" otwartość - i na to muszę uważać, a także na zbyt emocjonalne i impulsywne okazywanie reakcji).

Jak doceniać i wyrażać krytykę? Jak wykorzystać kompetencje wewnętrzne ludzi i jak uniknąć przyklejania im "łatek" i niesprawiedliwych etykiet? Oj, efektywne obcowanie z ludzmi w pracy to zadanie bardzo trudne. Szczególnie jak się chce z nimi robić coś konkretnego i wartościowego bez żadnych motywatorów zewnętrznych. I szczególnie, gdy jeszcze chce się przy tym zachować dobre i przyjazne relacje i po prostu być lubianą.

Wszystkimi tymi projektowymi zagadnianiami interesuję się w aspekcie zbudowania w naszej Biblio prawdziwego Zespołu Projektowego do spraw budowy Biblioteki Cyfrowej. Mam nadzieję, że niebawem będę mogła choć część zdobytej wiedzy i umiejętności wdrożyć w życie :)

A wszystko po raz kolejny dzięki Firmie DOOR. OGROMNE DZIĘKI!!!

Spędziliśmy tę noc.... w bibliotece!!!

2008-05-10T10:30:00.002+02:00

Co to była za NOC!!! Noc Biblioteki UR!!! Z radością i dumą stwierdzam, iż się udało!!! Nawet 300 osób pojawiło się w nocy 9 maja w naszej Bibliotece. I mimo, iż niby wszystko działo się w świątyni książek i wiedzy - nie one były tego wieczoru najważniejsze. Tancerze z zespołu Aksel, fenomenalny Stach Ożóg, przeciekawy p. Marek Czarnota ze swoimi opowieściami i cennymi darami dla Biblioteki, "konwergentny" Grzegorz Gmiterek przedstawiający nowe oblicze książki, zespół La Cetra, występujący w imieniu nieobecnej Krystyny Walc Tomek Majdosz opowiadający o wampirach - niewątpliwie to były GWIAZDY Nocy Biblioteki UR. Nie wspominając już o mocnym uderzeniu na sam koniec - sztuce "Kruk" w wykonaniu grupy S.T.O.S. wprowadzającej widzów w tajemniczą pętlę czasu i pytań bez odpowiedzi. Aż strach było opuszczać Bibliotekę o godz. 2.10.

Nic by nie wyszło bez wielkiego zaangażowania kilkunastu bibliotekarzy BUR. Nasz budynek tej nocy obsiadło setki nietoperków, wędrówka przez magazyn wypożyczalni przypominała senne koszmary, w których zza regału wyskakują i czyhają potwory, wampiry, duchy lub jakieś zjawy, do tego przyciemnione światła, świeczki, muzyka ta klasyczna i inna...
Do tego stale uzupełniany zimny bufet, gadżeciarnia (smycze i długopisy z logo Nocy Biblioteki), kilkanaście wycieczek po budynku naszej biblio, do tego tradycyjne usługi informacyjno-biblioteczne (było naprawdę sporo czytelników korzystających z czytelnianych księgozbiorów i oddających książki, szczególnie te przetrzymane co nagradzane było anulowaniem naliczonych opłat) - wszyscy naprawdę pracowaliśmy b. ciężko. I chyba było warto.

Galeria zdjęć już wkrótce, filmik o Nocy na youtube mam nadzieję równie szybko. Do tego relacje naszych patronów medialnych: Super Nowości, TVP Rzeszów oraz miesięcznika Nasz Dom Rzeszów. Choć niewątpliwie, żadne substytuty nie oddadzą panującego w Biblio klimatu i nie zastąpią osobistego uczestnictwa w imprezie.

Wielkie dzięki dla sponsórów: Oficyny Wolters Kluwer, Max Elektronik, Klimawentex, Zelmer, Elmet oraz Restaturacji Czarny Kot i Cukierni Rak i Orłowski.

Cóż, kto nie był ten trąba :)

lodowcowa majówka

2008-05-06T15:48:00.005+02:00

i tak narodziła się nowa, świecka tradycja spędzania długiego majowego weekendu na snowboardzie :) I mimo, iż w Kaprun (Austria) czuliśmy się jak w Londynie, lub w NY na Greenpoincie - rewelacyjne warunki śniegowe, zróżnicowane trasy, dziesiątki wyciągów (i te podgrzewane krzesełka ach...) no i słońce, którego intensywność potwierdza mój mega czerwony nos - zrewanżowały wszystko i wypad na deski był super!!!

I co najważniejsze wróciliśmy cali, a saab jeździł jakby mijała mu trzecia wiosna, a nie dekada:) Sezon niniejszym uznaję za naprawiony i zakończony.

Zarządzanie Projektem w praktyce

2008-04-22T16:13:00.005+02:00

Czy budową biblioteki cyfrowej można zarządzać jak Prawdziwym Projektem? Czy należy i czy da się do tego podejść profesjonalnie i wieloaspektowo? W poszukiwaniu odpowiedzi m. in. na te pytania jechałam na szkolenie pt. Zarządzanie Projektem w praktyce organizowane przez firmę szkoleniową DOOR.

W zasadzie to dopiero teraz wiem i widzę, jak bardzo jest to skomplikowane i trudne - kierować i współtworzyć Zespół Projektowy ds. budowy biblioteki cyfrowej. Osoby dobrane ze względu na umiejętności, wiedzę i talenty, lider / kierownik projektu, sponsor projektu, stworzenie matrycy i dossier projektu, opracowanie jego infrastruktury - sam proces przygotowania i planowania projektu wymaga wieeele nakładów pracy i czasu. Ale dzięki temu, znacznie mniejsze jest prawdopodobieństwo porażki w momencie jego realizacji i wdrożenia. Z zaskoczeniem stwierdziłam, iż do budowy biblioteki cyfrowej zastosowanie mają wszystkie prawidła systemowego zarządzania projektem, również specjalny darmowy program Gant (już go rozgryzam) ! Oj, jak bardzo brakuje mi tej menedżerskiej wiedzy... b. sporo muszę doczytać.

To już moje drugie szkolenie w firmie Door Polska. Jestem pod wielkim wrażeniem ogromnej wiedzy trenera - Zbigniewa Olszewskiego, potrafiącego do każdego teoretycznego kruczka dobrać odpowiedni przykład z praktyki, a także "wejść" w każdy projekt omawiany na warsztatach (również w moją bibliotekę cyfrową). Wszystkimi kończynami podpisuję się pod tytułem Jakość Roku 2007 przyznanym firmie Door.

Bardzo dziękuję p. Mirosławu Flisińskiemu za możliwość uczestnictwa w szkoleniu i zdobycia tych cennych umiejętności. Naprawdę wielkie dzięki :)

NOC BIBLIOTEKI UR

2008-04-10T16:45:00.004+02:00

już chyba można oficjalnie ogłosić: 9 maja 2008 r. w piątek o godz. 19.00 początek pierwszej, jedynej i - mam nadzieję - niezapomnianej nocnej imprezy w BUR!!!

powoli dopinamy kolejne guziki, aby ostateczne zdążyć na godzinę "O". Oj, będzie się działo: wystawy, przedstawienia, koncert, dyskusje i prezentacje, o książce i internecie, o pijaku i wampirze, nasze tradycyjne usługi informacyjno-biblioteczne oraz skromny poczęstunek. Wrażenia gwarantowane!

Zapraszam wszystkich, którzy tego pięknego majowego wieczoru będą w okolicy. Szczegóły na stronie Nocy Biblioteki UR
Dziękujemy sponsorom, zapraszamy następnych.

Z wampirzym pozdrowieniem i do zobaczenia!

psychologia w bibliotece

2008-04-06T09:57:00.006+02:00

po raz kolejny potwierdziło się, że bibliotekarstwo to interdyscyplinarna dziedzina wiedzy, która wiele czerpie (i chyba wiele daje) z innych dyscyplin. I z całym szacunkiem dla bibliotekarstwa cyfrowego i dwuzerowego - biblioteka to jednak wciąż miejsce ważnej interakcji i komunikacji społecznej i stale trzeba się nam w kunszcie efektywnego i osobistego porozumiewania i obcowania z innymi doskonalić.

Naprzeciw tym potrzebom - ugryzienia profesjonalizmu bibliotekarzy i pracowników informacji z innej strony, Biblioteka Wyższej Szkoły Bankowej Wydziału Zamiejscowego w Chorzowie zorganizowała już drugą edycję konferencji z cyklu Psychologia w bibliotece (4 kwietnia 2008 r.)

Zainteresowanie ogromne - ponad 180 uczestników, tylko potwierdza fakt, że bibliotekarze głodni są wiedzy psychologicznej i czują potrzebę stosowania w swej pracy miękkich metod komunikacji.

4 wystąpienia prelegentów przedstawiających swe prezentacje bez żadnej presji czasowej, sporo miejsca na dyskusję (acz nieco mniej fizycznej przestrzeni kuluraowej...) , brak opłaty konferencyjnej - ta forma konferencji zdecydowanie podoba się bibliotekarzom i mnie również J

Byłam pod wrażeniem wystąpienia p. Radosława Milera przybliżającego podstawy efektywnej komunikacji z użytkownikiem w bibliotece. Cóż z przykrością stwierdzam, że dużo jeszcze przede mną pracy w tym zakresie... Zarówno jeśli chodzi o komunikację w praktyce jak i o kunszt wystąpień publicznych – prelegent jest tu totalnym profesjonalistą.

Niby oczywistość, a jednak wg mnie nigdy tego mało – o potrzebie świadomego kreowania wizerunku biblioteki i bibliotekarza przesympatycznie mówiła p. Renata Augustyn z WBP w Krakowie.

No i Stefan Kubow jako mocne zakończenie imprezy przedstawił konieczność dopasowywania osobowości pracowników do kształtu ich obowiązków w bibliotece. To szalenie ważny aspekt zarządzania, w zasadzie klucz do satysfakcji z pracy bibliotekarza i tym samym satysfakcji użytkownika. Stefan to jeden z tych szefów, który mądrą (i trudną) teorię wdraża w swoim zarządzaniu organizacją.

I ja miałam przyjemność wygłosić referat o mowie ciała. Moją aspiracją było podkreślenie faktu, że obok profesjonalizmu werbalnego ten aspekt komunikacji jest również b. ważny w bibliotece: zarówno jeśli chodzi o kontakty z użytkownikami jak i ze swoimi współpracownikami. Mam nadzieję, że spełniłam wymagania i oczekiwania Organizatorów: Bogusia Urban (dyrektor Biblioteki) coraz bardziej podwyższa mi poprzeczkę i wygaduje o mnie same superlatywy – to strasznie deprymujące jest... Serio.

Gesty obok słów - mowa ciała dla bibliotekarzy

View more presentations from bjasko

Wielkie dzięki za zaproszenie. Szkoda tylko, że nie miałam zbyt wiele czasu by porozmawiać ze znajomymi osobami. Mam nadzieję, że uda się następnym razem - konferencja Biblioteka 2.0 organizowana przez śląskich bibliotekarzy cyfrowych już w maju!

spondeo ac polliceor

2008-03-12T18:20:00.000+01:00

"stało się zadość zwyczajom akademickim" i uroczyście odbyłam akt ślubowania otrzymując dyplom doktora (nauk humanistycznych w zakresie bibliologii). Promocja Doktorska odbyła się w Pałacu Kazimierzowskim Uniwersytetu Warszawskiego w niemalze 40-rocznicę pamiętnych wydarzeń marca'68 (co dla mnie dodatkowo uwzniośliło całą uroczystość i stało się pewnym symbolem-znakiem...).
I kiedy internet jest juz jak eter, kiedy nie wyobrazamy sobie zycia bez telefonu komórkowego i kiedy doba wydaje się upływać coraz szybciej - tu jakby się czas zatrzymał...

Togi, ślubowanie po łacinie, dyplom na papierze czerpanym zwinięty w introligatorską tubę, berło rektorskie i unosząca się w powietrzu aura prawdziwej "akademickości" - to naprawdę robi wrazenie i sprawia, ze na całe zycie takie wydarzenie zapada w pamięć.
Fantastyczne zwieńczenie i ukoronowanie mej naukowej i doktorskiej przygody.
Polecam :)

media na rozstaju konwergencji

2008-03-07T08:54:00.006+01:00

Zakończona wczoraj konferencja organizowana przez InternetStandard pt. MediaStandard2008 Media w interaktywnych czasach była - jak dla mnie – najlepszą pod względem tematycznym i merytorycznym imprezą z całego cyklu trwającego od 2006. Niewątpliwie to subiektywne odczucie warunkowane moimi zainteresowaniami i pasjami – ale jestem zdecydowanie na TAK!!!

Przegląd najważniejszych i/lub najciekawszych inicjatyw medialnych, dyskusje nad przyszłością tego rynku, prognozy na przyszłość, optymistyczne hurra i sceptyczna analiza współczesnych mediów „na rozstaju konwergencji”. Nie zawiedli, jak zwykle prezentujący wysoki i profesjonalny poziom znani mi już prelegenci: Marcin Pery (Gemius), Jacek Murawski (WP), Michał Rutkowski (Tribal DBB), Michał Brański (o2.pl), ciekawie zaprezentował się również Igor Janke, którego chyba faktycznie totalnie i szczerze zaskoczył sukces i popularność Salonu.24, Michał Wicha (Gazeta.pl), Krzysztof Urbanowicz (Mediacafe) – aczkolwiek w przypadku tego ostatniego wiele osób oczekiwało czegoś więcej… Kilku wystąpień niestety nie udało mi się całkowicie wysłuchać, mam nadzieje że lektura suchych prezentacji choć po części zrefunduje tę szkodę.

Wniosków z dwudniowych obrad, które teraz na gorąco nasuwają mi się na myśl jest kilka:

trudno dzisiaj mówić o „tradycyjnych” mediach (masmediach), a w zasadzie to chyba w ogóle takowych już nie ma (takich, które poprzestałyby wyłącznie na przekazywaniu swych treści za pośrednictwem jedynego i pierwotnego swego kanału)
mimo wielkiego potencjału długiego ogona, siły społeczności, fragmentaryzacji jak mówili jedni lub monopolizacji mediów według drugich – masmedia (a szczególnie TV) mają się całkiem nieźle i – pod warunkiem wykorzystywania nowych technologii - przetrwają, a jeśli (już w końcu) - zaczną ginąć to na pewno nie odbędzie się to z dnia na dzień, a trwać będzie latami (tak jak wymierały prawdziwe dinozaury…). A przyczyna jest prosta: lenistwo. Lenistwo tego ziemniaka na kanapie zappującego pilotem z programu na program, bezmyślnie i nieświadomie przyjmującego treści niezbyt wysokich lotów popijającego przy tym piwko i chrupiącego chipsy jest (i przez najbliższe lata będzie) bowiem wciąż większe i liczniejsze od aktywności, dynamizmu dwuzerowego użytkownika prosumenta – przedstawiciela generacji C, który pisze, tworzy, kolekcjonuje, słucha, komentuje, doradza itd… (wg zasady 1/9/90 – tylko jeden tworzy, dziewięciu komentuje, a dziewięćdziesięciu czyta, ogląda, konsumuje)
choć niewątpliwie wyzwaniem dla dzisiejszych mediów (wszystkiego typu mediów) jest wieloformatowość i wieloplatformowość
tabloidyzacja i pauperyzacja Internetu jest niezaprzeczalnym faktem: szybko, krótko, płytko, łatwo, forma nie treść, sensacja i plotka, totalny odwrót od źródeł „prawdziwego” akademickiego internetu – to przykre :(
coraz trudniejsze jest badanie Internetu i zachowań użytkowników (chociaż może to i lepiej…) w obliczu konwergencji mediów i koncepcji jednej czarnej skrzynki (jeszcze to mit jest czy już może nie???). To już bowiem nie tylko „surfowanie” i klikanie, ale również słuchanie radia, oglądanie web TV, ściąganie muzy, łączenie się z siecią poprzez telefony komórkowe itd.
Kontent (słowo klucz pojawiające się chyba w każdej prezentacji) jest najważniejszy!
I pytanie: mądrość tłumu czy wiedza ekspertów wciąż bez jednoznacznej odpowiedzi…
A człowiekiem roku polskiego Internetu 2008 jest…. - Jozef z Bagin

I tak jak na to wszystko patrzę z bibliotekarskiej perspektywy, to dochodzę do wniosku, że jak to tak wszystko nadal będzie gnało do przodu i zmieniało w tak szybki i dynamiczny sposób coraz trudniej będzie nam – bibliotekarzom – zrozumieć współczesnego użytkownika i jego potrzeby. I tym samym dostosować usługi informacyjno-biblioteczne do panujących realiów i rozwijających się trendów w zakresie komunikacji społecznej, medialnej, naukowej i informacyjnej. Oj, będzie nam coraz trudniej…

Szczegóły wystąpień, które zaciekawiły mnie i zainspirowały w szczególny sposób postaram nakreślić w następnych postach.

Aha, i tradycyjnie wielkie dzięki dla Agi Świtkowskiej za możliwość uczestnictwa w konferencji.

użytkownik 2.0 czyli.... prosument?

2008-02-16T13:58:00.006+01:00

Mimo, iż prosument „powołany został do życia" kilka dekad wcześniej, tak naprawdę dopiero teraz w dobie kultury konwergencji przybrał prawdziwie aktywną i wyrazistą postać. Pojęcie prosumenta - konsumenta, który "proces produkcji przesuwa ze sfery gospodarki oficjalnie uznanej przez ekonomistów do sfery gospodarki lekceważonej", który jest aktywny i dąży do zdobycia szerokiej wiedzy o produkcie lub usłudze oraz działa w myśl zasady „zrób to sam", wprowadzone zostało przez Alvina Tofflera w popularnej i prognostycznej „Trzeciej fali" [A. Toffler Trzecia fala Poznań: Wydaw. Kurpisz, 2006 s. 305-324]. Dziś, dzięki rozwojowi technologii internetowych i komunikacyjnych, dzięki narzędziom Web 2.0, a także postępującej konwergencji mediów, prosument przyjmuje coraz bardziej aktywną postawę i ma coraz większy wpływ na kształt dostępnej dla niego oferty.

Postawa prosumenta przeciwstawna jest pasywnej roli konsumenta funkcjonującego w gospodarce opartej na modelu "push" (pchnij), gdzie oferowane produkty i usługi są rezultatem określania, przewidywania i planowania popytu. Prosument działa aktywnie: angażuje się w społeczności, w których rekomenduje lub odradza konkretne produkty bądź usługi, jest czynnym użytkownikiem blogosfery, kupuje nie to co jest reklamowane i agresywnie promowane, tylko to co polecają i pozytywie opiniują inni, włącza się w prace projektowe za pomocą mechanizmów typu wiki oraz dynamicznie i wyraźnie uczestniczy w dialogu marketingowym (marketing szeptany, marketing wirusowy, user-generated marketing). Prosument swoją postawą powoduje, że producenci działają wg modelu "pull" (przyciągnij) i dostosowują ofertę do indywidualnych potrzeb klientów, ze szczególną dbałością o budowanie świadomości marki i pozyskiwanie prawdziwie oddanych i zaangażowanych jej orędowników, stale się z nią identyfikujących.

To prosument decyduje dziś o kształcie i kierunku narracji, jaki jest wokół produktu bądź usługi konstruowany. On bierze udział w dialogu - a nie słucha rozkazów. Aby być naprawdę sobą i wciąż pozostawać oryginalnym, prosument "nie bierze pepsi" tylko projektuje dla siebie jedyny model butów Nike , kupuje niepowtarzalne, bo wymyślone przez siebie klocki Lego lub zamawia koszulkę z własnym rysunkiem. Współczesny klient nie chce i nie lubi być masowy. A, że często posiada niezwykłe pomysły, trochę wolnego czasu oraz cenne umiejętności – bywa, że chce się tym potencjałem dzielić. Bezinteresownie – dla dobra ogółu w ramach ruchu open source, lub komercyjnie nawiązując korzystną dla obu stron współpracę z producentem.

Crowdsourcing – wykorzystywanie mądrości i często unikalnych oraz twórczych umiejętności „tłumu” tj. sieciowych społeczności, staje się działaniem coraz bardziej popularnym i efektywnym, również wśród firm będących liderami na rynku takich jak: Procter&Gamble, BMW, Palmolive-Colgate. Za pomocą specjalnych portali jednoczących pomysłodawców z tymi, którzy tych innowacyjnych rozwiązań poszukują (np. http://www.innocentive.com , http://www.yourencore.com/, http://www.ninesigma.com/) producenci nie tylko pytają swych klientów o zdanie, opinie i konsultacje, ale włączają ich w poważne prace badawczo-rozwojowe oraz w projektowanie i „obrazowanie” swych zachcianek. „Collaborative minds” zn. umysły współpracujące - jak określa zjawisko zbiorowej inteligencji działającej przy wsparciu technologii, współautor bestsellera Wikinomics: How Mass Collaboration Changes Everything Don Tapscott – to dziś niemalże konieczność, którą zauważać muszą i wykorzystywać współcześni oferenci różnorakich dóbr, produktów i usług [przeczytaj koniecznie recenzję Agi K.].

Worldlock (tj. kłódka bez klucza zamykana na szyfr słowny znany tylko właścicielowi, bevy (użyteczny gadżet ipod), samochód Oscar projektowany przez mechaników z całego świata, społeczność współtworząca wraz z producentem produkty Slim Devices - to zaledwie przykłady prosumenckiej pomysłowości, pracowitości i kreatywności. Wielkiego potencjału, który daje o sobie znać również w ciekawych kreacjach marketingowych: np. spot Sony autorstwa 16-letniej Tyson Ibele reklama chipsów Doritos „Live the flavor” czy niezwykle popularne za oceanem eksperymenty wykorzystujące interakcję napoju diet coke z dropsami mentos . Bojkoty konsumenckie popularyzowane i upowszechnianie przede wszystkim za pośrednictwem internetu, jak np. kampanie: „Clean Clothes” czy CokeWatch (skierowane przeciw firmom nieludzko wykorzystujących swych azjackich robotników, również dzieci) oraz np. BUAV (przeciw produktom testowanym na zwierzętach) czy Rainforest Action (skierowana przeciw szkodliwej dla środowiska naturalnego polityce produkcyjnej Mitsubishi) - również można uznać za widoczne przejawy „siły tłumu” i skutecznego jednoczenia się wielu aktywnych jednostek w celu wywierania wpływu na kształt decyzji producentów produktów i usług.

Czy polski internauta jest również prosumentem? Czy interesuje się opiniami innych użytkowników sieci o danym produkcie i czy dzieli się z nimi swoimi sądami? A czy jest zainteresowany możliwością współtworzenia produktów lub wymyślania kampanii reklamowych? Uzyskanie odpowiedzi m. in. na te pytania było celem badań, które w grudniu 2007 r. przeprowadziła firma badawcza Gemius. Z analizy odpowiedzi blisko 1500 respondentów wynika, że ponad 1/3 polskich internautów (36%) wykazuje postawę prosumencką tj. spotyka się z opiniami innych internautów i najczęściej sama ich poszukuje przed planowanym zakupem, sama opisuje produkty lub zadaje pytania na ich temat oraz uczestniczy w promocjach w których współtworzy produkty, hasła lub kampanie reklamowe. Zdecydowaną przewagę w grupie polskich prosumentów mają ponadto mężczyźni w wieku 19-34 lat z wykształceniem wyższym lub niepełnym wyższym. A więc niewątpliwie jest też wśród nich wielu użytkowników bibliotek i odbiorców naszych usług informacyjno-bibliotecznych.

Aktywna prosumencka postawa, funkcjonująca i widoczna do tej pory przede wszystkim w komercyjnym środowisku rynkowym, coraz wyraźniejsza staje się również na innych obszarach: komunikacyjnych, medialnych i informacyjnych. Joanna Rodak powołując się na badania, podkreśla iż w porównaniu ze zwykłymi konsumentami, prosumenci mają większe umiejętności poruszania się po świecie informacji, lepiej potrafią agregować wiedzę z różnych źródeł i generalnie efektywniej potrafią radzić sobie z nadmiarem informacji.

Już przecież na początku XXI w. aktywną i "prosumencką" rolę współczesnego użytkownika informacji podkreślił D. Nicholas. Ten tzw. gracz informacyjny wielowymiarowo podchodzi do wyszukiwania i wykorzystywania informacji, ciągle szuka nowych możliwości zaspokojenia swych informacyjnych potrzeb oraz chce być współtwórcą systemu oraz jego aktywnym uczestnikiem. Wg D. Nicholasa współczesny użytkownik żeby odnieść sukces w szybko zmieniających się czasach musi być szybki [Nicholas D. Ocena potrzeb informacyjnych w dobie Internetu 2001, s. 34].

Małgorzata Filipczak w ostatnim numerze Ebib pisze, że aktywny użytkownik to marzenie każdego bibliotekarza. Święta prawda. Jak więc go uaktywnić, jak zaangażować i jak ostatecznie z pożytkiem dla obu stron wykorzystać ten prosumencki potencjał? O tym spróbuję następnym razem...

kultura konwergencji po polsku

2008-01-17T15:21:00.003+01:00

Lutowy nr EBIBU poświęcony ma być zjawisku kultury konwergencji i aspektom jej oddziaływania na bibliotekarstwo i informację naukową. Jak wszystko dobrze pójdzie, to na łamach miesięcznika ukaże się również mój tekst, w którym dokonać chciałam przeglądu polskich inicjatyw podejmowanych w duchu kultury konwergencji.

Co to jest kultura konwergencji?
Henry Jenkins - twórca lub jak kto woli popularyzator tego pojęcia uważa to za pewien proces, w któym obserwować możemy zmieniające się i wzajemnie się przenikające zależności pomiędzy treściami medialnymi, kulturowymi, komercyjnymi oraz ich twórcami i odbiorcami. Za pomocą technologii producenci szukają nowych rynków zbytu i sposobów promowania swych marek, nadawcy medialni szukają dodatkowych kanałów dystrybucji swych treści i nowych form ich zawartości, a odbiorcy chcą znaleźć inne, ciekawe i kreatywne formy współuczestniczenia w tych działaniach.
I tak jak wspominał Jenkins w swoim wystąpieniu na konferencji Kultura 2.0 kształt współczesnej rzeczywistości scharakteryzować możemy za pomocą 5 pojęć: Community, Communiaction, Content, Commerce, Convergence, lub inaczej - jak autor pisze w swej książce - sprowadzić do zjawisk: kultury uczestnictwa, zbiorowej inteligencji i konwergencji mediów.

Kultura konwergencji po polsku? Niewątpliwie zobaczyć ją możemy, poznać i odczuć w następujących działaniach i inicjatywach:

dziennikarstwo obywatelskie
społecznościowe i oddolne organizowanie się ludzi za pomocą mediów (obywatelskie, polityczne, kulturalne)
coraz wyraźniejsza konwergencja mediów (telewizja internetowa, interaktywna i mobilna, domeny .tv, VOD)
e-commerce, a w zasadzie marketing interaktywny
wykorzystanie technologii internetowych i cyfrowych w edukacji
uwolniona muzyka polskich wykonawców i zespołów
itp.

Wybrane (subiektywnie) polskie przykłady tych działań - w pełnych tekście w lutowym numerze EBIB-u. Zachęcam do lektury! A zapowiada się raczej ciekawie: Grzegorz Gmiterek analizuje prasę w dobie konwergencji mediów, a cały nr redaguje Bożena Bednarek-Michalska.

Bardzo dzięki dla chłopaków: Adama i Grzegorza za pomoc w napisaniu tekstu.

kiss from swiss

2008-01-02T19:08:00.000+01:00

nawet ze złamaną reką i bez jazdy na desce - Alpy są nieziemskie: zachwycają i przerażają, wyzywają i uczą pokory.
Na żywo:

I na filmie Die Alpen w szwajcarskim kinie IMAX...

WIELKIE DZIĘKI DLA EWY, MICHAELA I LEO ZA ZAPROSZENIE DO LUCERNY I TE WSPANIAŁE PRZEŻYCIA !!!

powrót do rzeczywistości 5 stycznia :o(

Wesołych Świąt!!

2007-12-24T07:28:00.000+01:00

Wszystkim Rudolfom i nie tylko - spełnienia marzeń w Nowym Roku oraz smacznych, radosnych i zdrowych Świąt Bożego Narodzenia !!!

A sobie życzę jeszcze szczęśliwego pozrastania kości i dużo śniegu od początku lutego :O)

czy internet niszczy kulturę?

2007-12-06T20:26:00.002+01:00

Andrew Keen w książce pt. Kult amatora : jak internet niszczy kulturę udowadnia / próbuje udowodnić że TAK. I to bardzo. I to bezpowrotnie.
Niewątpliwie brakowało do tej pory zdecydowanego głosu uciszającego te wszystkie ochy i achy nad fenomenem Web 2.0. A Keen mówi głośno.

że Wikipedii daleko do Britanici, bo trudno porównywać teksty amatorów do rozważań ekspertów poprzedzonych latami studiów i naukowych dociekań
że istnieje coś na kształt egocastingu i ta mania autopublikacji powoduje zalew treści, informacji i przekazów o żenująco niskiej jakości
że dramatycznie spada sprzedaż gazet, magazynów na wskutek wzrostu popularności dwuzerowego dziennikarstwa obywatelskiego (które wcale dziennikarstwem nie jest...)
że blogi to nie tylko pamiętniki zagubionych nastolatków, ale poważne (i nieetyczne) narzędzie w walce biznesowej, politycznej i obyczajowej
że Web 2.0 = kleptokracja
że Web 2.0 to prosta (cka) kultura wytnij-wklej, ze specyficznym rozumieniem pojęcia własności intelektualnej
że Web 2.0 to kłamstwo i manipulacja
że Web 2.0 jest przyczyną szerzenia się pornografii, hazardu, przestępstwa oraz uzależnienia od Internetu
itp itd.

I niewątpliwie mnóstwo w tym wszystkim prawdy. Szczególnie, iż Keen przekonująco przytacza odpowiednie dane liczbowe, fakty i statystyki. Nie sposób się z nim nie zgodzić, że anonimowość (i wolność z nią związana) stanowi dziś poważne zagrożenie, że piosenka ściągnięta (skradziona) z sieci lub nawet kupiona za 99 centów w itunestore nijak się ma do pięknie wydanego kartoniku z płytką CD w środku, że wartościowsza jest recenzja filmu autorstwa Mirosława Pęczaka od kilkumetrowej strony z głupawymi komentarzami internautów, że... (hmm naprawdę w wielu rzeczach się zgadzamy:)).
Aczkolwiek ta książka tendencyjna jest. Niewiele w niej odesłań do przeciwnych poglądów (Lessig i Anderson wprawdzie jest). Brak omówienia inicjatyw jak open source, creative commons, open acces oraz ogromnych wartości jakie ze sobą niosą. I na dodatek pisana z amerykańskiej perspektywy Doliny Krzemowej - przyznam iż w kilku aspektach niezbyt zrozumiałej, czy b. znaczącej dla czytelnika polskiego.

Ale aby mieć jakiekolwiek pojęcie i zdanie na temat tego co się dzieje tu i teraz (nie tylko w sieci) trzeba tę książkę przeczytać. KONIECZNIE.
Przyznam, iż mój ogląd na całą dwuzerowość nieco się skorygował. Patrzę i obserwuję teraz to wszystko nieco bardziej krytycznie.
Polecam.

marketing w bibliotece - poznański panel naukowy

2007-12-05T08:55:00.000+01:00

Wczoraj miałam przyjemność (i zaszczyt) gościć w Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu jako prelegent i uczestnik panelu naukowego poświęconemu marketingu w bibliotece.

Głównym referentem była dr Joanna Kamińska, która w fascynujący sposób przedstawiła założenia marketingu wewnętrznego w bibliotece. Fakt, że użytkownik jest i zawsze powinien być dla nas najważniejszy, wydaje się być dziś truizmem. Ale, że współpracownik jest równie ważny - to już nie jest taka oczywistość. Każdy z nas jest zarazem dostawcą i odbiorcą pewnych usług i jedynie perfekcyjna działalność na obu tych obszarach ostatecznie zaowocuje satysfakcją naszych użytkowników. Pamiętajmy więc nie tylko o potrzebach naszych klientów zewnętrznych, ale dbajmy również o zaspokajanie potrzeb i spełnianie oczekiwań naszych kolegów z pracy. Niby jasne - aczkolwiek w codziennej pracy zdarza się niestety o tym zapominać... :(

Ja zaś mówiłam o możliwościach zaimplementowania do działań promocyjnych biblioteki narzędzi tzw. marketingu 2.0. Biblioblogi, fora dyskusyjne, user generated marketing, marketing wirusowy oraz wykorzystanie nowych rozwiązań takich jak: RSS, podcast, mashup, webeo - mam nadzieję, że zaciekawiłam i zainspirowałam słuchaczy do odmiennego spojrzenia na elektroniczny wizerunek współczesnej biblioteki :)

Zdałam sobie sprawę, że tytuł dr który posiadam od tygodnia to jednak strasznie zobowiązuje... tu już nie ma miejsca na zdenerwowanie, pomyłkę, głupie żarciki czy miny... Do tej pory wszelkie moje potknięcia tłumaczyłam brakiem doświadczenia, uczeniem się. roztargnieniem itp itd - teraz nie ma wybacz! Trzeba być profesjonalistą (lub przynajmniej na takiego wyglądać bądź pozować) w każdym calu :( Słuchając wystąpienia dr Kamińskiej zobaczyłam jak długa jeszcze przede mną droga...
Cóż, wszystko jest jednak dla ludzi i - kto jak kto - wyzwania to ja lubię!

Moja złamana w miniony weekend na snowboardzie ręka jest chyba tego najlepszym przykładem (wielkie dzięki dla chłopaków z TOPR i dla Ratowników Medycznych z Zakopca!!!!)

Bardzo dziękuję Organizatorom poznańskiego panelu Małgosi i Damianowi za zaproszenie i ciekawe doświadczenie!!!

JESTEM DOKTOREM!!!!!!!

2007-11-29T15:24:00.000+01:00

No to jestem doktorem nauk humanistycznych w zakresie bibliologii :) Sama jeszcze w to nie wierzę... ale to ponoć fakt!!!

Bardzo dziękuję Wszystkim za trzymanie kciuków i kopniaki na szczęście. Dzięki za dobre słowa, za inspiracje, za wsparcie oraz pomoc!!!! (już się biorę za odpisywanie na wszystkie e-maile, błagam o cierpliwość)

Gdyby nie Wy - nie udałoby mi się to z pewnością :)

Internet CEE

2007-11-24T14:28:00.001+01:00

The first international conference on the Internet industry in Central and Eastern Europe - kilkunastu prelegentów z całego świata, ponad 200 uczestników z Polski, Ukrainy, Rosji, Czech, Litwy, Łotwy, krajów bałkańskich i in., niezwykła atmosfera w industrialnych wnętrzach Fabryki Trzciny w Warszawie oraz - co dla mnie szczególnie ważne - interesujące referaty na temat stanu obecnego, trendów i rozwoju Internetu w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Wszystko oczywiście po angielsku.

Całość podzielona na cztery bloki tematyczne:

Jak robić biznes w krajach CEE?
Co wiemy o Internecie w krajach CEE?
E-commerce w Europie Środkowo-Wschodniej
E-marketing w Europie Środkowo-Wschodniej.

Nie sposób opisać i choćby nawet streścić wszystkich referatów. Szczególnie, że wiele z nich przedstawiało mnóstwo danych statystycznych i liczbowych (m. in. Gemius.pl), których dopiero rozpatrywanie w konkretnym celu i konkretnej perspektywy (np. planując ekspansję na obcy rynek) ma sens i wydaje się ciekawe.

Mnie szczególnie zaciekawiły te, w których dostrzec możemy różnice kultury narodowej odzwierciedlające się w zachowaniach użytkowników Internetu, szczególnie w e-commerce.
Uderza przede wszystkim aukcyjny fenomen w Polsce, popularność zakupów drogą licytacji lub za pomocą opcji kup teraz wśród polskich e-klientów jest naprawdę ogromna. Podobnie, jak i społecznościowe formy reklamy (komentarze, wypowiedzi na forum). We wszystkich krajach wzrasta ponadto zainteresowanie porównywarkami cen, ale z drugiej strony - coraz częściej to nie cena jest czynnikiem ostatecznie decydującym o zakupie. Klienci zwracają uwagę na bezpieczeństwo zakupów, na dostawę (w większości krajów CEE kllienci przede wszystkim skarżą się na jakość dostaw), na szybką interakcję w e-sklepach, prawdziwą informację o produkcie itp itd.

Podczas panelowej dyskusji, w której wzięli udział wzięli m. in. udział: Felix Boldman (AOL), Tristan Nilot (Mozilla), Artur Waliszewski (Google Polskla), Marcin Pery (Gemius Polska) - dyskutanci zgodnie stwierdzili, że zarówno przed rynkiem e-commerce, jak i, a może i tym bardziej, rynkiem e-commerce w krajach CEE jest ogromna przyszłość. I choć ci najwięksi gracze spóźnili się z wejściem na rynki Europy Środkowo-Wschodniej bardzo szybko powinni nadrobić straty (oby zbytnio nie ukrócili tylko długiego, lokalnego ogona...).

Felix Boldman z AOL przybliżył proces przygotowań do wkraczania tej korporacji do krajów CEE, w pierwszej kolejności do Polskim (do 2009 r. firma chce poważnie zaistnieć w krajach CEE). Co ciekawe AOL polski rynek poznaje z... Londynu współpracując ze zdolnymi euemigrantami, a wszystko sprowadza się do etapów: zbierania danych i ich oceny, analizy zachowań polskich użytkowników sieci oraz identyfikacji partnerów z rodzimego rynku. Specyfika polskich internautów w porównaniu z innymi sprowadza się do wieku: jesteśmy znacznie młodsi (!) i w związku z tym bardziej otwarci na nowości (AOL prognozuje w najbliższej przyszłości niezwykle dynamiczny rozwój usług mobilnych w Polsce, które już są niezwykle popularne). Aha, i zasada prowadzenia biznesu z Polakami - zawsze negocjuj dwa razy!

Nie tylko chyba mi, ale większości uczestników konferencji najbardziej spodobała się prezentacja charyzmatycznego i przekonującego Petera Pergera z Netpincer, który przedstawił swoją receptę na udany biznes w sieci. Wg niego trzeba się kierować następującymi zasadami:

Kto tak naprawdę ma być twoim klientem? (who is the Big Boss?)
Skupienie i cierpliwość (Focus and be patient)
Stosuj właściwe narzędzia e-commerce na konkretnych etapach prowadzenia biznesu (rights tools for thje right age)

I przede wszystkim, trzeba lubić to co się robi, i tak jak Peter "loves this game!".

Jak wspomniałam na konferencji podano mnóstwo danych, wykresów i statystyk, wyników badań i prognoz. Mnie jednak uderzyło również coś innego... Mimo specyfiki każdego rynku w krajach CEE - coraz bardziej stajemy się jednak do siebie podobni. Tak jak galeria handlowa w Warszawie nie różni się specjalnie od tej w Berlinie czy Londynie, tak i nasz rodzimy Internet coraz bardziej gubi swoją lokalność i egzotykę.

Chyba szkoda. W Rosji chociaż Internet nazywa się Runet. A u nas?

miało nie być o polityce...

2007-11-11T14:43:00.000+01:00

ale nie mogę się oprzeć by nie przyłączyć się do narodowego odliczania

jaki jest Internet w Europie Środkowo-Wschodniej?

2007-11-09T20:24:00.001+01:00

I ja tam będę! Jak zapewniają organizatorzy to pierwsza tego typu i na tę skalę impreza branży internetowej z Europy Środkowo-Wschodniej. Wg wielu prognoz i badań, e-commerce w regionie CEE jest skazany na sukces. Jak to się robi w Estonii, Rosji, Słowenii, Rumunii, na Litwie, Ukrainie i Węgrzech i w Polsce?

Nie tylko - wydaje się - przedsiębiorcy, ekonomiści, marketingowcy, sieciowi gracze znajdą na zbliżającej się konferencji odpowiedzi na to pytanie. Ja również!

tradycyjny katalog OPAC?

2007-11-06T17:12:00.000+01:00

Jeszcze jakiś czas temu błyskawicznie poprawiłabym to na "tradycyjny katalog kartkowy" - ale teraz już nie :o).

Otóż właśnie - wydaje się - że teraz coraz powszechniej będziemy się mówić o zamykaniu współczesnych katalogów OPAC...

Otwarty i społecznościowy OPAC - to może jeszcze nie... (spoko!) - ale stopniowo, krok po kroku nieuniknione stanie zapraszanie użytkowników do współtworzenia usług informacyjno-bibliotecznych.

Na podstawie rozmów i wymiany opinii z pasjonatami L2.0, małego kopania w sieci i analizy wątków na forum Biblioteka 2.0 wymienić można następujące cechy, które z pewnością - już niebawem - powinny wzbogacić ofertę naszych dotychczasowych "tradycyjnych" OPAC-ów:

przy opisach bibliograficznych – zdjęcie okładki książki
nadawanie poszczególnym pozycjom w katalogu etykiet tj. tagów (tagowanie tj tworzenie słów kluczowych za pomocą których sami użytkownicy chcieliby dotrzeć do publikacji)
na stronie głównej biblioteki / katalogu lista 10 najpopularniejszych etykiet (tagów), 10 ostatnio użytych etykiet i 10 ostatnio napisanych recenzji
informacje dla użytkownika (pytania):

pomoc w formułowaniu zapytania: Czy chodziło Ci o ...?

Czy ta recenzja okazała sie przydatna?

Użytkownicy, którzy pożyczyli ..., pożyczyli również ...

pisanie recenzji, komentarzy (pod rekordem bibliograficznym)
uzupełnianie kolekcji cyfrowych przez dodawanie publikacji elektronicznych z prywatnych zbiorów
poprawianie błędnego OCR w bibliotekach cyfrowych
lista nowości przez RSS oraz w podcastach
tworzenie linków do zasobów Internetowych tematycznie związanych z tematyką danej książki, powiązania z hasłami w Wikipedii itp.
ocenianie pozycji katalogowych za pomocą gwiazdek, tworzenie rankingów
na koncie użytkownika (oprócz „tradycyjnych” usług jak dane osobowe, wykaz wypożyczonych książek, prolongata, info o karach i opłatach...) dostęp do dodatkowych informacji:

recenzje napisane przeze mnie
recenzje komentowane przeze mnie
moje wszystkie etykiety
moje ostatnio dodane etykiety

książki, które oceniłam za pomocą gwiazdek

recenzje i komentarze, które uznałam za użyteczne

hmmm... jeszcze jakieś propozycje?

Fima Exlibris nie śpi - w coraz większej liczbie bibliotek działa (jeszcze nie w zamian - ale już obok) wersja beta "dwuzerowego" katalogu PRIMO np.: Bibliotece Królewskiej w Dani

Miejmy nadzieję, że polscy producenci zintegrowanych systemów bibliotecznych również nie drzemią...

Czy Library 2.0 to rewolucja?

2007-10-26T07:16:00.000+02:00

Razem z Adamem Dudczakiem z PCSS myślimy raczej, że to kolejny etap rozwoju współczesnego bibliotekarstwa.

Idee przyświecające bibliotekarstwu drugiej generacji tj. pierwszoplanowa rola użytkownika i dbałość o efektywne zaspokojenie jego indywidualnych potrzeb, istnieją w bibliotekoznawstwie i informacji naukowej od dawna. Zdobycze technologii i narzędzia wypracowane w ramach Web 2.0 stwarzają jedynie nowe środki, którymi posłużyć się można w wypełnianiu bibliotekarskiej misji. A ostateczna satysfakcja użytkownika była, jest i nadal będzie nadrzędnym celem, do osiągnięcia którego bibliotekarze powinni zmierzać bez względu na to, czy pracują w placówce pierwszej, drugiej czy czwartej generacji.

Tak piszemy w zakończeniu naszego artykułu pt. Library 2.0 - rewolucja i przełom czy kolejny etap rozwoju współczesnego bibliotekarstwa?, który właśnie ukazał się w najnowszym numerze Przeglądu Bibliotecznego (2007 R. 75 z. 3 s. 354-365).

Zapraszam usilnie do lektury :o)

przestańmy być skromni!

2007-10-20T18:05:00.000+02:00

Niby oczywiste - a jednak. Promujmy się, reklamujmy - działania marketingowe to dziś po prostu jeden z procesów biblioteczno-informacyjnych, który musimy perfekcyjnie i koniecznie realizować w swoich placówkach. Niby oczywiste - a jednak...

Public relations, marketing wewnętrzny, marketing partnerski, marketing relacyjny, marketing społeczny, biblioteka otwarta, kreatywna, uśmiechnięta i aktywna. Marketing tradycyjny i internetowy. Świadome budowanie medialnego wizerunku biblioteki oraz dbanie o dobre (i sprawiedliwe) relacje w zespole. Kolejna (miejmy nadzieję już corocznego cyklu współorganizowanego przez Komisję Zarządzania i Marketingu SBP) konferencja odbyła się w dniach 17-19 października 2007 r. w Bibliotece Poznańskiej Wyższej Szkoły Bankowej - Oddział Zamiejscowy w Chorzowie.

Wrażeń wiele - zarówno naukowych jak i towarzyskich ;o) i głowa pełnych nowych pomysłów i inspiracji. I po to są konferencje.
Z niecierpliwością czekam na materiały konferencyjne - z przyjemnością, już na spokojnie, powrócę do ciekawych referatów wygłaszanych podczas obrad.

A biblioteczny marketing 2.0? Mój referat (prezentacja i cały tekst znajduje się tutaj) przyjęto z niezwykłym (i jakże dla mnie miłym) zainteresowaniem!!! Byłoby super jakby udało mi się kogoś "zawirusować" koncepcją biblioteki drugiej generacji wykorzystującej narzędzia Web 2.0 i zainspirować do pewnych praktycznych działań na rodzimym podwórku...

To była naprawdę dobra konferencja! Nie tylko dzięki wysokiemu poziomowi merytorycznemu większości referatów. Organizacja na wskroś profesjonalna, a wieczór w Zamku Ogrodzienieckim przeszedł chyba oczekiwania najbardziej wymagających!!!

BARDZO DZIĘKI Organizatorom za zaproszenie, za pamięć i dbałość o moje (pyszne) wegetariańskie menu. Dzięki również Wszystkim Innym za dobre słowo i za obietnice listopadowego trzymania za mnie kciuków (a liczy się każdy kciuk) !!! :o)
Do zoba za rok!

myśl pozytywnie!

2007-10-12T21:29:00.000+02:00

Potencjalnie to właśnie Ty - Prezenter - jesteś najsłabszym ogniwem w całym procesie publicznego wystąpienia - czytam w swoich notatkach ze szkolenia "Prezentacje i wystąpienia" organizowanego przez firmę Door. Postanowiłam otóż, prawdziwie profesjonalnie przygotować się do zbliżającej się konferencji Zarządzanie marketingowe w bibliotece. I przezwyciężyć jakoś ten stres, który zawsze przy publicznych wystąpieniach mi towarzyszy (a ponoć tego nie widać...).

A więc do roboty! Najważniejsze aby trzymać się następujących zasad:

zaakceptuj tremę! - jeśli będę dobrze przygotowana nic mi się nie stanie.
zdaj sobie sprawę, że nie ma idealnych wystąpień - wszystko jest subiektywne.
poznaj swoich uczestników przed wystąpieniem - o wiele łatwiej mówić jest do znajomych niż tych, których w ogóle nie znasz.
zapoznaj się z miejscem prezentacji.
nie tłumacz się ze swego zdenerwowania
skup się na pracy - nie zajmuj się sobą i swoją tremą tylko skup się na słuchaczach.
bądź naturalna - nie sil się na kogoś kim nie jesteś.
wyobraź sobie, że mówisz do 2-3 osób.
okaż pewność siebie - myśl pozytywnie!
wyznacz sobie nagrodę - ooo, ten punkt najbardziej mi się podoba :o)
i ostatnia rada za milion $ - Twoi słuchacze nie wiedzą co chcesz powiedzieć - dlatego, jeśli nie udało Ci się zrobić czegoś jak sobie to zaplanowałaś to wiesz o tym tylko Ty!!

Najlepszym więc sposobem na opanowanie negatywnego stresu to zamienienie go na pozytywne napięcie i "przesunięcie" go w czasie poprzez długie, gruntowne przygotowania i próby generalne ze scenariuszem i wiarę, że wszystko się uda.

Ponadto:

zwracaj uwagę na mowę ciała,
upraszczaj,
stosuj metafory,
stosuj analogie,
używaj obrazowego słownictwa,
akcentuj ważne kwestie,
posługuj się "świadomą ciszą",
kontroluj poziom głosu,
staraj się kierować zasadą: jeden slajd, jedna myśl, jedna minuta,
pamiętaj: praktyka czyni mistrza!

Wszystko wydaje się takie proste...

e-commerce po polsku

2007-10-06T17:56:00.001+02:00

Co to jest e-commerce? Na ostatniej konferencji organizowanej przez Internet Standard pt. E-commerce. Sposoby na sukces w handlu internetowym poznać można było wiele ciekawych podejść do tego zjawiska.

Na e-commerce składa się:

asortyment, baza sklepu, ekspozycja towarów na stronie www
marketing internetowy, traffic, zamówienia
magazyn centralny, zarządzanie dostawcami
dostawa do klienta, zwroty, płatności.

Wszystko odbywa się i realizuje na różnych poziomach świata wirtualnego i rzeczywistego. Wszystko musi ze sobą współgrać i być idealnie zsynchronizowane.
I może to oczywiste stwierdzenie, ale dla mnie było to odkrycie: E-COMMERECE TO TOTALNIE NOWY SPOSóB NA PROWADZENIE BIZNESU, totalnie nowa jakość:
- inne sposoby wejścia na rynek
- inne metody pozyskiwania klienta, szukania i stwarzania potrzeb oraz intensyfikacji sprzedaży
- inne sposoby budowania zaufania klienta
- odmienne formy sprzedaży i transakcji
- inne metody marketingowe
- itd. itp.

Obecność na konferencji Internet Standard nie wzbogaciła mnie może specjalnie jako bibliotekarza (aczkolwiek ciekawe prezentacje na temat marketingu wyszukiwarkowego przedstawicieli firmy Ataxo a także Massimo Burgio ze stowarzyszenia SEMPO zainspirują mnie niewątpliwie do bliższego przyjrzenia się tym formom promocji, również w kontekście bibliotekarstwa) - ale na pewno znacznie uświadomiła jako e-klienta. O nie! Już teraz nie będzie tak łatwo mnie zdobyć :o)

Konfrontacja idei brick&click / click&brick (czyli sklep tradycyjny wchodzący do sieci tj. Empik vs. sklep internetowy wychodzący na ulicę tj. Merlin.pl) -wg mnie zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem szefa Empik.com. Nowa strategia rozwoju tej firmy wydaje się być naprawdę interesująca i na pewno będę ją śledzić.

O tym "co Polak potrafi" ciekawie opowiadała Alina Prawdzik z Ebay Polska przedstawiając jak Polacy dzięki globalnemu handlowi aukcyjnemu potrafią zarabiać całkiem niezłe pieniądze. Otóż, na zachodnie rynki (głównie Niemcy, Wlk. Brytania oraz USA) sprzedajemy przede wszystkim: części samochodowe (przede wszystkim: akcesoria tuningowe!) oraz akcesoria fotograficzne. Bardzo często ponadto z zagranicy kupujemy coś zepsutego za grosze, naprawiamy i sprzedajemy z wielokrotnym zyskiem. Tak.

O tym że nie ma handlu w sieci bez porównywarek cenowych przekonywał szef Skapiec.pl (i chyba ma rację), a jak trudno założyć internetowy supermarket - przedstawiciel Frisco.pl.

Czy wiecie, że za zakupy w sieci nie musimy płacić tylko przelewem lub za pobraniem? To jeszcze w Polsce raczkuje, ale niewątpliwie jest przyszłość dla offlinowych form płatności w postaci: różnego rodzaju kuponów gotówkowych oraz przy pomocy telefonu komórkowego (kupujesz w Internecie, za zakupy płacisz w osiedlowej Biedronce czy Żabce). Przekonywała o tym przedstawicielka firmy popularyzującej w Polsce tego typu płatności Allpay.pl

Marketing wyszukiwarkowy organiczny vs. marketing wyszukiwarkowy płatny tzw. pay per click - niewątpliwie dobry internetowy biznes nie powiedzie się bez połączenia tych dwóch form promocji swojej witryny.

I jeszcze wiele innych interesujących rzeczy, ciekawych ludzi, interesujących pomysłów oraz nietuzinkowych sposobów organizowania konferencji ;o) - dla których warto bywać na konferencjach Internet Standard. A następna już niebawem...

user generated marketing w bibliotece

2007-09-18T15:57:00.000+02:00

Działalność informacyjno-biblioteczna stwarza szerokie możliwości wykorzystania tzw. user generated content (tj. treści tworzonej przez użytkowników) w działalności informacyjno-bibliotecznej: otwarte katalogi OPAC dające możliwość tagowania opisów bibliograficznych, dodawania komentarzy i oceniana; otwarte biblioteki cyfrowe umożliwiające umieszczenie własnych materiałów o charakterze bibliotecznym bądź uzupełniania niekompletnych dokumentów cyfrowych, udział użytkowników w świadczeniu usług informacyjnych itp. itd.

Nie chcę jednak tu dziś poruszać problematyki społecznych katalogów opac – w środowisku zawodowym zdania na ten temat są wyraźnie podzielone – ale chcę zaproponować działania promocyjne podejmowane wraz w użytkownikami tj. na implementacji założeń user generated marketing (UGM) do działalności bibliotecznej.

Potencjał user generated content w działalności marketingowej jest powszechnie dziś wykorzystywany na rynku komercyjnym. Firmy ogłaszają konkursy, w których zadaniem ich klientów jest stworzenie własnego przekazu reklamowego, liczy się kreatywność, dowcip, niestandardowe podejście do tematu itp. itd. Klasycznym przykładem udanej akcji user generated marketing jest spot reklamowy dla firmy Sony stworzony przez 18-letnią Tyson Ibele, a także akcja promocyjna chipsów Doritos w formie konkursu, w którym wzięło udział ponad milion internautów. Zwycięski spot Live the flavor wyprodukowany kosztem 12 dolarów, osiągnął rekordy popularności i został wyświetlony w najdroższym czasie reklamowym amerykańskiego showbiznesu tj. w przerwie meczu Super Bowl. Ciekawym przykładem z rodzimego podwórka jest spot reklamowy promujący ofertę POP stworzony przez Marcina Stankiewicza oraz akcja tzw. mikro-marketingu promująca inicjatywę Amnesty International polegającą na pisaniu listów w obronie więzionych za poglądy.

S. Łuczak, specjalista od public relations, podkreśla niezwykły potencjał tkwiący w społecznościach internetowych. Internauci posiadając niezwykłe pomysły, czas i umiejętności, mogą tworzyć reklamówki, wymyślać koncepcje, nagłaśniać akcje, a nawet konstruować marki, a świadomość ich wykorzystania w marketingowym celu wcale im nie przeszkadza, o ile nie próbuje się ich oszukać - oświadcza Łuczak.

Czy w działaniach promujących naszą placówkę lub w ogóle w akcjach mających na celu obalanie niekorzystnego dla nas stereotypu bibliotekarza nie moglibyśmy skorzystać z pomocy naszych użytkowników? Czyż nie mają oni ciekawych doświadczeń związanych z obcowaniem z biblioteką, które można by przekuć w pozytywny dla nas przekaz marketingowy? Czyż nie są pomysłowi i nie dysponują odpowiednimi umiejętnościami? Może warto ich o to spytać i zaproponować jakąś „barterową” współpracę?

sezon nadchodzi...

2007-09-13T07:38:00.000+02:00

Już niebawem odbędą się - mam nadzieję - ciekawe konferencje, w których (jakżeby inaczej...) będę uczestniczyć.

3-4 października - tajniki e-handlu poznam w Warszawie na konferencji organizowanej przez Internet Standard: e-commerceStandard. Sposoby na sukces w handlu internetowym

17-19 października - Zarządzanie marketingowe biblioteką - konferencja organizowana przez SBP i Bibliotekę Wyższej Szkoły Bankowej - Oddział w Chorzowie. Tu będę mieć nawet referat, a w zasadzie prezentację o możliwościach wykorzystania marketingu 2.0 w promowaniu biblioteki, a także moderować będę jedną z sesji (!).

Wszystko fajnie, tylko moim skromnym zdaniem, program konferencji ułożony jest nieco niefortunnie: sesje nie są tematyczne, a referaty traktujące o podobnych zagadnieniach rozrzucone są po każdej z nich (zrobiono losowanie???) - a moja prezentacja (wrrrrr....) jest prawie na samym końcu :o( ! 2 długie dni stresu w oczekiwaniu na wystąpienie - nie cierpię tego. Ale cóż... - westchnęłam :o)

A początek grudnia (dzięki staraniom Dyrekcji BUR - wielkie dzięki!!!) prawdpodobnie spędzę w Toruniu (jeszcze tam niegdy nie byłam!) na konferencji organizowanej przez EBIB Internet w bibliotekach. Open Access i na warsztatach PCSS "Biblioteki Cyfrowe".

Zapowiada się więc bardzo ciekawie :o)

Mam nadzieję, że wówczas nie będzie jeszcze śniegu, bo przecież się nie rozerwę (a deseczka czeka).

60 lat SBP na Podkarpaciu

2007-09-09T20:02:00.001+02:00

8 września 2007 r. miałam przyjemność / zaszczyt uczestniczyć w obchodach 60. rocznicy powołania SBP w województwie podkarpackim i przy okazji 90. rocznicy działania Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich w ogólności.

Oficjalne powitania, podziękowania, wystąpienia zaproszonych gości, wręczenie odznaczeń i wyróżnień - cóż, nigdy nie przepadałam za tego typu imprezami. Chociaż dla mnie to było pierwsze spotkanie grona bibliotekarskiego z regionu i ciekawie było spotkać i poznać niektóre osoby.

Nie przeszkadzał nawet fakt, że (upsss...) w dalszym ciągu do SBP nie należę. Nie wiem skąd to jest, ale jakąś dziwną niechęć mam do wszelkiego typu związków, stowarzyszeń, ugrupowań i takich tam. I mimo, iż wiem, że powinnam - w końcu to grupa zawodowa, z którą jak najbardziej się identyfikuję - jakoś mi z tym moim członkostwem nie wychodzi... Może w przyszłości?

A na obchodach, mimo kilku smutnych refleksji, wiało optymizmem. I dobrze. Bo co innego być optymistą pracując w fajnej i nowoczesnej bibliotece uniwersyteckiej, a co innego z podobną wiarą efektywnie działać w małych biblioteczkach publicznych.

Wielkie ukłony dla tych Pań Bibliotekarek i Panów Bibliotekarzy, którzy dysponując prawie niczym, potrafią ze swych gminnych czy powiatowych placówek czynić ciekawe centra książki, kultury i sztuki. I naprawdę nie ważne, że nie zawsze jest tam komputer.

bibliorobic?

2007-08-30T10:35:00.001+02:00

hmmm, nie podejrzewałam, że moje dwie profesje mogą mieć tak wiele ze sobą wspólnego :o)

a może by tak opracować taki zestaw ćwiczeń dla zasiedziałych bibliotekarzy?

Kaś

2007-08-10T19:12:00.000+02:00

i choć strasznie onieśmiela mnie (i znacznie podwyższa poprzeczkę) świadomość, że Ktoś czyta tego bloga (tak z ciekawości... jak Wy tu trafiacie???? miałabym być długim ogonem ukrytym w czeluściach Internetu, a tu tymczasem...), chciałabym tym razem, ostrożnie omijając problematykę idealizmu, przedstawić: "zjawisko Kaś".

Miesiąc temu dostałam miłego maila od jednej Kasi. Napisała, że jest studentką, że pisze pracę mgr o kulturze organizacyjnej i że moja strona www.jaskowska.com.pl (a co? podlinkuję zawsze to jakiś punkt u googla...), a w zasadzie zamieszczone tam zestawienie bibliograficzne o kulturze organizacyjnej bardzo jej się przydaje w pracy naukowej. Super! Tylko że przydałyby jej się pełne teksty i czy mogłabym jakoś ... , że ona zapłaci itp itd.

Oczywiście! Wreszcie mogę spłacić dług, który kiedyś zaciągnęłam korzystając z indywidualnej pomocy prof. Cz. Sikorskiego, prof. Ł. Sułkowskiego, prof. B. Nogalskiego i prof. M. Kostery planując własne badania kultury organizacyjnej w bibliotekach. Zapakowałam tonę zgromadzonych przez 2 lata kserówek i kilka książek w paczkę i wysłałam na adres Kasi, która obiecała mi to odesłać po wykorzystaniu.

I oto wczoraj dostaję podobnego b. sympatycznego maila, też od Kasi . Ta Kasia studiuje jednocześnie 2 kierunki i stąd mały poślizg w pisaniu pracy mgr, również o kulturze organizacyjnej i jej prośba o pomoc w zgromadzeniu pełnych tekstów materiałów zarejestrowanych w moim zestawieniu bibliograficznym. No problem!
Mail do Kasi pierwszej, że jeśli już skorzystała z materiałów, aby przesłała je dalej do Kasi kolejnej.

Ciekawa jestem dalszego ciągu tego głuchego telefonu. Moja naiwna wiara w ludzi wystawiła mnie już wprawdzie kilka razy..., wierzę jednak tym razem będzie wporzo. I że obie Kasie nie zawiodą oraz że... efektywnie skorzystają z mojej pomocy :)

I aż automatycznie nasuwa mi się pytanie: czy to lenistwo dziewczyn, którym nie chce się pójść do biblioteki by zdobyć potrzebne materiały (podkreślam iż treść listów Kaś nie wskazywała na jakieś szczególne wałkoństwo, wręcz przeciwnie) czy może wina ich bibliotek, które nie mogą / nie chcą / nie potrafią odpowiednio ich obsłużyć?

bibliotekarka-idealistka???

2007-08-01T19:00:00.003+02:00

No normalnie powaliły mnie komentarze do poprzedniego posta. Czy praca za 1000 zł to faktycznie jedynie realizacja ideałów??? I finanse poniżej minimum socjalnego??? Ludzie jakie Wy macie wymagania???

I skoro tyle dostaję to pracować mam dokładnie za tyle samo? Tak to można liczyć koszyczki truskawek zbierane w Hiszpanii na wakacjach.

Zapewne nie wszyscy wiedzą, że oprócz konta bankowego i służbowego samochodu jest jeszcze coś takiego jak motywacja wewnętrzna i zwyczajna satysfakcja z dobrze wykonanej roboty. O!

I choć to faktycznie wygląda na jakiś bełkot oderwanego od życia idealisty - ja naprawdę uważam, że angażowanie się w pracę (nawet płatną 1000 zł) - nie jest żadnym idealistycznym i utopijnym posunięciem!

I że nie wszystko zaczyna się i kończy na pieniądzach. Wiem, wiem: Kazik śpiewał: tylko bogaci mówią, że pieniądz nie daje szczęścia... Ale w tym jednym miejscu nawet Kazik się pomylił.

A najprościej to jest narzekać na niskie zarobki i tym tłumaczyć całą swoją frustrację i niepowodzenia życiowe!

Wystarczy jednak policzyć: tydzień ma 168 godzin: 40 godzin pracy w biblio, 56 godzin snu, 21 godzin lenistwa, 14 godzin prac domowych = zostaje ponad 40 godzin podczas których można całkiem nieźle sobie dorobić.

Może nie mam rodziny i nie muszę kupować co rok dzieciakom mundurków szkolnych i podręczników, ale stać mnie w zasadzie na wszystko na co mam ochotę: kupuję sobie ciuchy i płyty, wyjeżdżam na wakacje, chodzę do kina, jeżdżę na snowboardzie i... leczę zęby u prywatnego dentysty oraz co dwa tygodnie chodzę z Giordano do weterynarza.

Dorabiam oczywiście jeszcze w dwóch innych miejscach (fizycznie jako instruktorka aerobiku i naukowo wykładając na studiach podyplomowych) - ale nigdy, nigdy w życiu nie postrzegałam siebie jako bibliotekarki-idealistki!!!
Ba, 5 lat temu dałabym sobie rękę odciąć, że w żadnej bibliotece pracować nie będę. A tymczasem pracuję, mam się całkiem nieźle i uwielbiam swoją pracę. Nawet za te "marne" 1000 zł.

(jeszcze jedna rzecz, która nie mieści mi się w głowie to fakt, że ktoś jeszcze - oprócz mnie i kilku Zaprzyjaźnionych Bibliotekarzy- czyta tego bloga... tak czy siak to b. miłe)

a czy będą za to dodatkowe pieniądze?

2007-07-31T21:28:00.002+02:00

Bariery techniczne okazały się być niczym w zetknięciu z niektórymi barierami ludzkimi jakie stanęły na drodze Podkarpackiej Biblioteki Cyfrowej. Skanujemy na malutkich maszynkach A4 za kilkaset złotych, pracujemy na programach darmowych lub tych dołączanych do skanerów, za serwer robi (ma robić) zwykły pecet, a porozumiewamy się za pomocą gg. I jakoś idzie w tym małym kręgu zapaleńców.

Ale czemu pierwsze pytanie jakie pada z ust innych ludzi z biblioteki (wcale nie stetryczałych zasiedziałych bibliotekarzy, wręcz przeciwnie...) zachęcanych do przyłączenia się do projektu (skanowanie, prosta obróbka cyfrowa, w przyszłości katalogowanie e-zbiorów) brzmi: a czy będą za to jakieś dodatkowe pieniądze?

Tyle czytałam, pisałam, słyszałam o kreatywności, o innowacyjnym zarządzaniu, o płaskiej strukturze z elementami sieci i macierzy... Coż z tego, skoro rzeczywistość brutalnie sprowadza na ziemię?
Mamy zakres obowiązków to po co za niego wykraczać? Wykonuję b. dobrze to co mi zlecono, po co wyrywać mam się do przodu? A że zostaje mi trochę czasu wolnego - to moja zasługa (dobra organizacja czasu itp.), dlaczego miałbym go poświęcać na jeszcze coś dodatkowego? Skoro nikt mi za to nie zapłaci?

Nigdy Mama nie karała mnie za złe stopnie, ani nie płaciła za piątki. Uczysz się dla siebie - mówiła. I się jakoś tam uczyłam...

Tutaj w biblio jest nieco inaczej... Coś dobrego i dodatkowego? Czekam na nagrodę i podwyżkę! Coś złego? Nie jest złym dopóki ktoś mi tego nie wytknie i nie zwróci uwagi...

A jak ktoś się najzwyczajniej w życiu stara, angażuje w to co robi i szuka sposobów aby wykonywać to jeszcze lepiej - staje się obiektem głupawych uwag i żartów ze strony innych Bibliotekarzy. Żałosne to jest. Ale i czasami b. smutne. Czy naprawdę nie można zrobić czegoś ponad, nie licząc na podwyżkę, awans lub (to jest ciekawe...) szczególne względy Dyrekcji??
Naprawdę?

Emocje w bibliotece

2007-07-25T16:44:00.000+02:00

Zainteresowanych inteligencją nie tylko intelektualną zapraszam do lektury jednego z moich ostatnich tekstów pt. Nie tylko wiedza i intelekt - o kompetencjach emocjonalnych w bibliotece, który ukazał się w najnowszym numerze Bibliotheca Nostra (2007 nr 2 s. 9-24) wydawanym przez Bibliotekę Główną Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach.

Swoją drogą, na ten temat - jak dobrze pójdzie - ukażą się w sumie trzy moje teksty!!! Każdy jednak nieco inny i o innym tytule... Cóż poradzę, że nagle wszyscy chcieli to opublikować?

Oby tak szło dalej :o)

Marketing 2.0 w bibliotece

2007-07-17T16:06:00.003+02:00

Czuję mały dyskomfort związany z faktem, że ostatnio coraz rzadziej tu zaglądam. Ale to się zmieni :) Na konferencję Zarządzanie marketingowe w bibliotekach chcę przygotować referat o wykorzystaniu narzędzi W2.0 w promowaniu wizerunku biblioteki. Każdego posta chciałabym poświęcić innej formie reklamy 2.0. i najlepiej by było jakby udało mi się skonfrontować swoje zdanie z opiniami innych (tak więc zachęcam do komentarzy...) Zobaczymy, czy przy permanentnym braku czasu połączonym z letnim lenistwem uda mi się ten plan zrealizować...

Na początek małe zagajenie, a więc abstrakt mojego referatu. Oraz tytuł (zainspirowany jedną z konferencji Internet Standard) Jak złapać użytkownika w sieć? Marketing 2.0 w bibliotece.
A oto i abstrakt:

W referacie przedstawiono krótki przegląd nowoczesnych technik marketingowych wykorzystujących narzędzia Web 2.0 oraz podjęto próbę ukazania obszarów możliwych do zaimplementowania w zarządzaniu marketingowym biblioteką. Jak dotrzeć do użytkownika za pomocą marketingu wirusowego, jak zainteresować go bibliotecznymi podcastem, blogiem czy społecznościowym forum, jak zachęcić do tworzenia własnych przekazów promujących naszą placówkę? Referat ma na celu ukazanie szerokich możliwości wykorzystania multimedialnego i interaktywnego Internetu (interactive expierience) w budowaniu tożsamości biblioteki XXI w.

Oby mi się udało opracować ciekawy tekst... Obyście pomogli... :)

Kunszt prezentacji i wystąpień

2007-07-06T07:11:00.000+02:00

3-4 lipca miałam przyjemność uczestniczyć w szkoleniu firmy Door Training and Consulting na temat sztuki wystąpień publicznych i prezentacji i w zasadzie teraz to się dziwię jakim cudem do tej pory ja w ogóle cokolwiek prezentowałam publicznie? Jakim cudem?

Przecież to z góry skazane było na zagładę… Chyba treść musiała b. znacznie rekompensować formę (b.b.b znacznie). Wiedziałam, że na pewno nie jestem urodzonym prelegentem i mówcą publicznym - ale że aż tak różnię się od ideału????

Nie chcę zdradzać tajemnic metodologicznych i szkoleniowych Organizatora – ale o kilku priorytetach mogę tu chyba wspomnieć.

Pamiętaj, że zawsze występujesz dla słuchaczy. Zastanów się dokładnie, co ONI z tego będą mieć i jakie korzyści uzyskają z każdego konkretnego slajdu! What is behind story?
Komunikuj się z audytorium, a nie tylko prezentuj!
Mowa ciała (mimika, gesty, postawa, intonacja)!
Kontakt wzrokowy!
Bądź sobą! Nie graj ekstrawertyka jeśli nim nie jesteś, ale nie bądź zbyt nieśmiały i skryty!
Profesjonalnie i starannie przygotuj prezentację!
Ćwicz, ćwicz, ćwicz! Trening, szczególnie w tej dziedzinie czyni mistrza! Ćwicz przed lustrem, do znajomych, do rodziców, do psa. Ćwicz

Bardzo dziękuję firmie DOOR, a szczególnie p. Mirosławowi Flisińskiemu oraz porwadzącemu szkolenie Mariuszowi Łucyniakowi. Było to dla mnie b. cenne i niezwykle ubogacające doświadczenie. B. dzięki

Open Access - nowy model komunikacji naukowej

2007-06-27T15:27:00.001+02:00

Pod takim hasłem odbyły się 26 czerwca 2007 warsztaty dla bibliotekarzy. Nowy - jak nowy..., może w Polsce, ale na świecie - co podkreśliła jedna z prowadzących warsztaty Bożena Bednarek-Michalska - największe zainteresowanie przeżył on ok. 5 lat temu. No ale lepiej późno niż wcale...

Dzięki tym warsztatom uporządkowałam i uzupełniłam swoją wiedzę na temat OA. Szczególnie, iż zawsze bardzo miło i z zainteresowaniem słucha się prezentacji i wystąpień Bożeny Bednarek-Michalskiej i Lidii Derfert-Wolf.

Open Access to mówiąc w skrócie inicjatywa uwolnienia naukowych tekstów spod monopolu wydawców oraz ograniczeń prawnychi proceduralnych, tak aby każdy zainteresowany miał do nich powszechny dostęp. Model komunikacji naukowej, który istnieje obecnie jest zbyt drogi (wysokie ceny czasopism naukowych, kosztowna subskrypcja pełnotekstowych baz danych) oraz restrykcyjny (copywright, oceny parametryczne jednostek naukowych). To trzeba zmienić.

I narzędziami do uwolnienia nauki mają być:

OPEN ACCESS (w zakresie treści)
OPEN SOURCE (w zakresie oprogramowania)
CREATIVE COMMONS (w zakresie prawa)

Zbiór linków, które dotyczą OA i z którymi pracowaliśmy na warsztatach znajdują się tutaj.

Generalnie wielkie słowa uznania należą się organizatorom warsztatów, szczególnie Bogusi Urban. Dobra robota! Mam nadzieję, że uda się coś podobnego zorganizować w przyszłości. Bo tematów do warsztatowania jest mnóstwo. :-)

świat jest płaski

2007-06-22T07:00:00.000+02:00

Jednym ze skutków ubocznych moich ostatnich podróży jest czas na czytanie (prof. Wojciechowski stwierdził gdzieś, że polskie czytelnictwo żyje dziś tylko dzięki PKP).

Thomas L. Friedman Świat jest płaski: krótka historia XXI w.
Krótka? Blisko 600 stron! A dotyczy zaledwie kilku lat... Warto zajrzeć.

Rozdział 1 ma tytuł: Gdy spałem. Ja DOKŁADNIE to samo stwierdziłam jakieś kilka miesięcy temu (lepiej późno niż wcale :-). Spałam i nie zauważałam globalnych zmian, które dokonywały i dokonują się nadal na moich oczach. Nie widziałam, że świat się spłaszcza i jak to boisko się wyrównuje.

Treści pisane z perspektywy amerykańskiej trzeba wprawdzie niekiedy inaczej tłumaczyć w realiach europejskich i polskich - ale generalnie książka ta, może słowo "obudziła" jest tu zbyt dobitne, ale generalnie uporządkowała mi masę spraw związanych z dokonującymi się zmianami. Zmianami wielkimi i globalnymi oddziałującymi na zmiany w życiu jednostek, zmianami szybkimi i czasem niemalże niszczycielskimi.

Wg autora jest 10 sił, które doprowadziły do spłaszczenia się świata:

upadek muru berlińskiego (epidemia wolności rozszerza się na cały świat: dwa lata później nie było już sowieckiego imperium, wspierającego reżimy na Bliskim Wschodzie, Azji, Afryce i Ameryce Środkowej, otwarto gospodarki Chin i Indii, przebudzenie się Europy Środkowo-Wschodniej)
rozwój sieci; powstanie www i przeglądarek; Internetowa gorączka złota (pęknięcie bańki spekulacyjnej dt firm komputerowych, i internetowych) faza spłaszczenia świata oparta na komputerze osobistym i systemie Windows polegała na możliwości komunikowania się ze swoim komputerem, łączenia się ze światem za pomocą Internetu (...) chociaż zabawa dopiero się zaczynała
programy do zarządzania przepływem pracy workflow (komputery umożliwiły wszystkim pracownikom firmy tworzenie i przekształcanie informacji w formie cyfrowej do której mieli dostęp bez wstawania od biurka; szybko ta biurkowa perspektywa zaczęła dotyczyć całego świata, dzięki: rurom transmisyjnym, ustandaryzowanym protokołom możliwa stała się komunikacja biznesowa w niespotykanej do tej pory jakości i szybkości)
uploading (open source - oprogramowania tworzone przez społeczności, bloging, wiki) - im bardziej narzędzia służące jednostkom do uploadingu będą się upowszechniały i im więcej będzie ludzi chwalonych za to, co umieścili w sieci, tym więcej wielkich instytucji i struktur hierarchicznych odczuje tego skutek
outsourcing - usługi mniej skomplikowane dotyczące elementów działania przedsiębiorstwa wykonywane są w przykładowym Bangalurze (Indie, Chiny), gdzie jest gro wykształconych, angielskojęzycznych i dobrych pracowników, kilkukrotnie tańszych niż w Stanach
offshoring (cała firma przenosi swoją fabrykę za granicę; vide: Chiny - lew który biegnie niezwykle szybko)
supply-chaining (wykorzystanie łańcucha dostaw w zaopatrzeniu przedsiębiorstwa) - produkowanie towarów to rzecz prosta, dużo trudniejsze jest zorganizowanie łańcucha dostaw; vide: Wal-Mart (mistrzostwo w tej dziedzinie), Dell, Zara
insourcing (forma ścisłej kooperacji, w której specjaliści z jednej firmy po dokładnej analizie produkcji, pakowania i dostarczania towarów opracowują dla tego klienta cały globalny łańcuch dostaw i nim zarządzają)
in-forming (jeszcze nigdy w dziejach świata tak wielu ludzi nie miało tak wielkich możliwości samodzielnego wyszukiwania informacji na temat tylu różnych spraw i ludzi) vide: Google, Yahoo
sterydy (wg autora to te technologie, które przyczyniają się do wzmocnienia i turbodoładowania innych sił spłaszczających świat, które mają charakter cyfrowy, mobilny, wirtualny i osobisty): wydajność systemu komputerowego, komunikacja i wymiana plików przez Internet, telefonia internetowa, wideokonferencje, grafika komputerowa, technologie i urządzenia służące komunikacji bezprzewodowej - tworzą one wg. terminologii Autora Globalizację 3.0

W dalszej części książki Friedman nakreśla cały ciąg przyczynowo-skutkowy tych zjawisk i opisuje ich implikacje na konkretnych przykładach. Próbuje poznać i zrozumieć siły działające zarówno w USA jak i Europie i na Bliskim Wschodzie. Szuka recepty na osiągnięcie sukcesu biznesowego i zawodowego w spłaszczonym świecie i odpowiedzi na pytanie: jak żyć w nowych, płaskich realiach XXI w.

Jestem przekonany, że spłaszczanie się świata, jeśli będzie nadal postępować przejdzie do historii jako jedna z fundamentalnych przemian porównywalnych z powstaniem państw narodowych, czy rewolucją przemysłową, z których każda spowodowała zmiany roli jednostki, roli i formy rządów, sposobów dokonywania wynalazków i prowadzenia badań naukowych, sposobów gospodarowania (...) itp itd s. 57

Tak, 10 sił spłaszczyło nam świat.
Jak żyć w takim płaskim świecie? Co może, co powinien i co musi zrobić bibliotekarz? cdn

What does being a leader mean?

2007-06-17T10:10:00.000+02:00

I choć przywódcą nie jestem (no chyba na swoich zajęciach fitness) , nie byłam i być raczej nie zamierzam - bez zastanowienia skorzystałam z zaproszenia Ernst & Young Academy of Business na szkolenie pt. Co to znaczy być przywódcą?

I poznałam mnóstwo zagadnień związanych z tajnikami komunikacji międzyludzkiej: mowa ciała, aktywne słuchanie, wystąpienia publiczne, radzenie sobie z trudnymi pytaniami, postrzeganie innych, wyrażanie własnych opinii i krytyki, wpływ na zachowanie innych itp itd.

Miękkie sposoby komunikowania się zawsze mnie interesowały - również w aspekcie organizacji, vide: kultura organizacyjna w bibliotece - co innego jednak czytać książki i poradniki, co innego brać udział w scenkach, grach, żywych dyskusjach, zdarzeniach sytuacyjnych, nagrywaniu na kamerę - taka forma szkolenia w postaci warsztatów (niemalże warsztatów psychologicznych) bardzo mi się spodobała.

Niezwykłe osobowości trenerów: Doroty Wiśniewskiej i Andrzeja Matyki oraz mega ciekawi uczestnicy szkolenia, sprawiły iż te kilkanaście godzin wspólnej pracy minęło niemalże w 10 sekund. Niezapomniane przeżycia i użyteczna wiedza oraz umiejętności komunikacyjne do wykorzystania nie tylko w organizacjach komercyjnych - tym dla mnie był udział w szkoleniu E&Y.
Bardzo dziękuję Ernst & Young Academy of Business, szczególnie p. Dorocie Sprawnik. I nawet pozwolę sobie mieć nadzieję na dalszy ciąg naszych kontaktów :)

A co to znaczy być przywódcą? Oprócz wiedzy merytorycznej, profesjonalizmu i zdolności przywódczych - należy przede wszystkim aktywnie słuchać i zadawać pytania.

nie nadążam

2007-06-13T15:22:00.001+02:00

Minione dwa tygodnie trwały wg mnie 2 dni, albo nawet 2 godziny. Ani się spostrzegłam jak mam środek czerwca... I okazało się że jeszcze w XXI w. można mieć analogowe wakacje, i świetnie wypoczywać bez podłączenia do sieci... I nawet za tym nie tęsknić. Nie jest więc ze mną tak źle jeszcze. Aczkolwiek teraz mam tutaj małe zaległości...

A że nie da się wszystkiego dokładnie opisać - wrażeń, emocji i przeżyć było sporo - wspomnę o najważniejszych faktach aby wyjść na prostą. Ale po kolei.

3-5 kwietnia to konferencja pt. Kultura organizacyjna w bibliotece zorganizowana przez Bibliotekę Uniwersytecką w Białymstoku. Byłam pod dużym wrażeniem jej poziomu zarówno organizacyjnego jak i merytorycznego. I choć temat ko - delikatnie mówiąc - mam już nieco oczytany, osłuchany i zbadany, wiele referatów naprawdę mi się podobało. Całość materiałów ma się ukazać drukiem - ale mam również i płytkę, więc jak co nieco ochłonę postaram się już dokładniej napisać o tym co szczególnie mnie zainteresowało. Żałuję tylko, że nie mogłam być do samego końca - ale cóż: ambiwalencja uczuciowa, nie mogłam się rozerwać :)

Bo czekała na mnie równie wielka atrakcja - Saabfestival 2007. !!!

Tysiące modeli, typów, prototypów, tuningtypów - i wszystko pod jedną marką - JEDYNIE SŁUSZNĄ MARKĄ na świecie tj. saab. Trollhattan odwiedziłam już po raz drugi.

Wizyta w Saabmuzeum, wyprzedaż części, wyścigi saabochodów (tych starych jak i nowych), pokazy teamu saabperformance, pchli targ i tysiące tysiące maniaków marki z całego świata. Tego się nie da opisać. Na dodatek fajne towarzystwo z Saabklub Polska no i efekt musiał być gwarantowany. Zabawa super a przeżycia niezapomniane.

A Szwecja jeszcze bardziej zachwycająca niż rok temu. Niebywały to kraj - i nie można obok tego przejść obojętnie (to taka moja nowa mała koncepcja... ale na razie pssst psst)

Tym razem zamiast pstrykać - kręciłam (swoją nowom kamerom) - jak tylko uda mi się to jakoś opracować, stworzyć fajny filmik i wrzucić na youtube - nie omieszkam ogłosić tego wszem i wobec.

I jak się okazało, że wróciłam do rzeczywistości - w skrzynce czekało na mnie nowe zaproszenie, tym razem na szkolenie zawodowo-naukowe dt dobrego przywództwa. I jak tu siedzieć w domu? Oczywiście jadę :)

rewwwolucja reklamy - ad standard 2007 Przyszłość reklamy interaktywnej

2007-06-03T17:06:00.001+02:00

Całkiem niespodziewanie narodził się nowy standard tj. moje uczestnictwo w konferencjach Internet Standard. Byli Klienci 2.0, potem Internet 2k7, a teraz Adstandard 2007 Przyszłość reklamy interaktywnej. 31 maja - 1 czerwca 2007 r. Warszawa.
I choć reklama, nie jest priorytetowym przedmiotem mych zainteresowań, o tyle interaktywna i dwuzerowa promocja produktu interesuje mnie już bardziej, nie wspominając już o tym, że lepiej jest wiedzieć o mechanizmach stosowanych przez marketingowców w zdobywaniu klientów oraz mieć świadomość wielkiej indoktrynacji, którym podlegamy każdego dnia ze strony domów mediowych, agencji reklamowych i interaktywnych.
Tak więc: i korzyść naukowa i korzyść praktyczna.

Nie sposób oczywiście opisać wszystkiego. Ale część można chociaż spróbować.

Internet obecnie to trzecia siła reklamowa w media miksie (po TV i prasie). Ale niebawem coraz bardziej bezsensowne będzie operowanie tego typu danymi. Internet zawłaszcza pozostałe nośniki informacji: mamy przecież telewizję internetową, telewizję na żądanie (również poprzez światłowody), radio internetowe (w Polsce jeszcze raczkuje, ale na Zachodzie przeżywa straszny boom), prasę internetową itd. itp. oraz nowe formy komunikacji społecznej i dziennikarskiej np. podcasty, blogi, fora dyskusyjne. Internet już jakiś czas temu przestał być zbiorem statycznych dotcom’ów – dziś jest on jak eter oraz medium angażujące zarówno nadawcę jak i odbiorcę treści.

Na konferencji podkreślano przede wszystkim, że nadszedł czas na nowy typ reklamy – reklamę 2.0 oraz nowe sposoby jej rozprzestrzeniania. Teraz musi być to coś: co zaciekawi, zaangażuje, coś w co użytkownik uwierzy, co poruszy emocje, coś co użytkownik będzie chciał oglądać, o czym będzie chciał mówić i dzielić się swą wiedzą z tego zakresu z innymi. Coś takiego jak to http://www.greatpockets.com/index.php http://www.lifeswitch.org/ http://www.carlsberg.pl/

Nowoczesne technologie (video, szybkie łącza, grafika 3D, dźwięk, wysoka rozdzielczość ekranów, dwustronna komunikacja) a także odwaga, kreatywność, eksperyment marketingowców sprawiają, że reklamę XXI w. będzie można nazwać Interactve Expirience, doświadczenie marki tj. tworzenie wirtualnego świata i wciąganie doń klienta.

Gdzie reklama internetowa? To już nie tylko bannery, których coraz częściej użytkownicy po prostu już nie widzą („bannerowa ślepota") czy denerwujące okna z treściami reklamowymi których nie możemy zamknąć albo tylko adwordsy. Teraz przychodzi czas na: reklamę wirusową, reklamę niszową (w blogach wg. hasła Złap Internet za ogon), reklamę w serwisach społecznościowych, reklamę w wyszukiwarkach (zarówno organiczną jak i płatną), reklamę tworzoną przez użytkowników, reklamę w podcastach oraz umiejętną reklamę w internetowej TV i radiu.

I tradycyjnie, ku pamięci kilka haseł, słów kluczy używanych w branży reklamowej, o których warto abym wiedziała więcej: kreacja, brief, rate-card, kampania crossmediowa, zapping, cluttering, trend setters, Web content, adserwer, vlog, user copied content, SEO, PPC, organic traffic, search enging marketing, podcaster itp. itd.

Taaaak. Było to bardzo ciekawe przeżycie. Dzięki Wielkie Organizatorom z Internet Standard (oni wiedzą za co).

Pogotowie biblioteczne, słucham?

2007-05-26T09:58:00.000+02:00

Dostałam raz maila od nieznanej mi osoby: wiem, ze pracujesz w bibliotece pomóz mi coś znaleźć na temat.... Odebrałam go w domu ale zaraz odpisałam, że na następny dzień w pracy zajmę się tym od rana.
I poszukałam co nieco literatury (tradycyjnej i w necie), przesłałam linki oraz zeskanowane fragmenty książek o interesującym Kasieńkę (tak miała na imię wirtualna użytkowniczka) temacie. Razem z nocą nie minęło więcej niż 12 godzin od przeczytania maila przeze mnie. Duzo? Nie duzo? Raczej trudno byłoby mi się w nocy dostać do biblioteki, aby ten czas skrócić :)

Moja szefowa z aprobatą obserwowała moje poranne działania w pracy (wertowanie baz BN, bieganie po książki do magazynu, żmudne skanowanie itd) i filozoficznie stwierdziła: Tak, może się zdarzyć że nasza obsługa użytkowników coraz częściej będzie wyglądać w ten sposób... Jeśli nie TYLKO w ten sposób.

Dopóki będą istnieć tradycyjne zasoby tj, ksiązki w postaci kodeksów i czasopisma z papieru, dopóki wszystko nie przeobrazi się jeszcze w postać 01, dopóki nie wygasną prawa autorskie do wielu cennych publikacji, faktycznie możemy pracować (również) w ten sposób.

Rościmy sobie prawo do określania swego zawodu jako: nawigatorów wiedzy, brokerów informacji, menedżerów informacji (i takie tam rózne górnolotne określenia...) tymczasem mozemy pełnić rolę zwyczajnej "informacji bibliotecznej", takiego prostego "pogotowia bibliotecznego". Uzytkownik z mniejszym lub większym trudem znajdzie sobie info w necie (fakt, Internet jest coraz większy, ale z drugiej strony są coraz lepsze i prostsze narzędzia do jego przeszukiwania), a o to czego nie znajdzie bedzie właśnie pytał w takim pogotowiu. Zadzwoni, napisze maila i w przeciągu kilku godzin (minut? to chyba niemożliwe ze względu na czasochłonność skanowania) dostanie odpowiedź udzieloną na podstawie tradycyjnych źródeł informacji, do których dostęp wciąż jest ograniczony i niejako zmonopolizowany przez biblioteki.

Jak to? Zapytać moze jakiś bibliotekarz. I uzytkownik nie bedzie przychodzil do nas osobiscie? Nie będzie się uśmiechał i silił na uprzejmość, byleby uzyskać przychylność bibliotekarza-straznika wiedzy i czasem go do siebie nie zrazić? Nie będzie musiał stać w kolejce? Nie będzie sam kserować lub przepisywać? To może jeszcze pracę napiszmy dla niego? Świat zwariował! Za moich czasów...

A właśnie. I choć może niektórym będzie trudno się przyzwyczaić do faktu, że ludzie po prostu będą nas traktować jak "żywe wyszukiwarki". Pytają - oczekują odpowiedzi i ją dostają. Prosto, szybko (jak wszystko w wirtualnym świecie) i na dodatek profesjonalnie (z założenia).

I tu odezwały się we mnie geny biznesowe. A gdyby tak uruchomić taką komercyjną informację biblioteczną. Pogotowie Biblioteczne, słucham? Wprawdzie komercyjność zaprzecza bibliotekarskości - ale świat się zmienia i to również mogłoby się zmienić. Nie wiesz? Nie możesz znaleźć? W Internecie nic nie ma na ten temat, a Ty nie masz czasu (ochoty, mozliwości) aby osobiście przyjść do biblioteki i kopać? Wyślij sms na nr .... podaj temat zapytania wraz z krótkim objaśnieniem oraz swojego maila, na który w przeciągu np. 4 godzin otrzymasz pełne informacje (bibliograficzne oraz faktograficzne, pełnotekstowe). Koszt sms 2 zł + Vat, albo inna kwota zależna od objętości odpowiedzi (np. 1 MB - 1 zł).

I tu odezwały się we mnie głosy pragmatyczne. W końcu jesteśmy organizacjami publicznymi i użytkownicy (lub ich rodzice) faktycznie za nasze usługi już płacą. Gdyby tak uruchomić bezpłatny nr 0-800.... przyjąć "zamówienie" i na następny dzień (lub szybciej) odesłać odpowiedź nie tylko ze wskazówkami bibliograficznymi i linkami (to w zasadzie robimy i dziś powinno to być już standardem) ale z wartościową pełnotekstową informacją naukową (zeskanową, sfotografowaną whatever...)? Taka ogólnopolska akcja obsługiwana po kolei przez każdą z bibliotek naukowych. 12 h na dobę. Hę?

Ciekawa bym była zainteresowania...

Internet jak eter...

2007-05-21T16:31:00.001+02:00

Jest wszędzie. A jeśli nie jest, to w najbliższej przyszłości będzie. Jak eter. Kiedy na grudniowej konferencji kultura 2.0 któryś z panelistów powiedział, że dzięki technologiom typu RFID (każdy przedmiot zamiast kodem kreskowym będzie identyfikowany poprzez chipa) będziemy mieć niedługo Internet Rzeczy - to wprost nie mieściło mi się to w moich kategoriach poznawczych. Jak w matrixe?

A jednak...

Semapedia - to już coś na kształt takiej sieci w rzeczywistym świecie. Semapedia.org - jak czytamy na stronie głównej to inicjatywa, której celem jest: połączenie świata wirtualnego i fizycznego poprzez dostarczanie odpowiednich informacji z Internetu do odpowiednich miejsc w materialnej przestrzeni za pomocą telefonu komórkowego, naklejce i technice tagowania.

Niewiarygodne, a jednak prawdziwe.

Najpierw należy znaleźć odpowiednie hasło w Wikipedii, które chcemy zlinkować do świata rzeczywistego (np. Brama Floriańska). Link z hasłem należy wkleić w odpowiedni formularz w Semapedii oraz opatrzyć go tagami. Potem pozostaje już tylko wydrukować wygenerowaną automatycznie naklejkę i nakleić w miejscu odpowiadającym hasłu w Wikipedii tj np. gdzieś na Bramie Floraińśkiej. Uwaga! Należy spytać odpowiedniej osoby, że można "link" nakleić na budynku, aby nie uchodzić za wandala!
Po zainstalowaniu we własnym telefonie programu 2D Barcode Reader i zrobieniu zdjęcia naklejce umieszczonej np. na Bramie Floriańskiej można już bez problemu ściągnąć informacje o interesującym nas obiekcie.

Prosto i bez chipa. :)

Sama tego jeszcze nie sprawdzałam, bo mam stary model telefonu, ale jak tylko dorwę coś nowszego... Nie omieszkam Was o tym powiadomić oczywiście.

Ciekawe.

Archiwizacja sztuki mediów

2007-05-20T11:24:00.001+02:00

Zostałam zaproszona na Sympozjum Naukowe (18-19 maja) dotyczące archiwizacji sztuki audiowizualnej zorganizowane w ramach
Międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów WRO 07

Pierwsze to tego typu doświadczenie w moim życiu. Choć zawsze chciałam być artystką... :) O sympozjum za moment ale teraz kilka słów o samym Biennnale.

Sztuka, film, dokument, video, performance, webeo, ruch, animacja, zabawa dźwiękiem, barwą, kształtem, interakcja, hipermedialność, jednokanałowość, wielokanałowość - w zasadzie każde z tych słów pasuje do dzieł przedstawianych podczas Biennale. A ja - jak zwykle - coś tam kiedyś widziałam, coś tam słyszałam o stosowaniu nowych mediów w sztuce - ale dopiero teraz naocznie (i nausznie) mogłam to poznać w rzeczywistości. Wielkie wrażenia.

Czy to już, a może czy to jeszcze jest sztuka? Generalnie co to jest sztuka? A sztuka współczesna? Takie pytania zadawałam sobie na początku prezentacji... Im jednak autorzy/artyści coraz bardziej mnie zaskakiwali, zachwycali lub zadziwiali i wprawiali w niemałe osłupienie lub zakłopotanie - tym bardziej zdawałam sobie sprawę, że bez sensu jest udzielać i szukać odpowiedzi na tego typu pytania.

Jeśli coś porywa twoje myśli i wyobrażenia, jeśli coś sprawia, że nie możesz oderwać zeń oczu, jeśli coś skłania do pewnych przemyśleń, abstrakcyjnych rozumowań lub po prostu zmusza do łez albo śmiechu - to to po prostu jest Sztuka. Po prostu.

Poza tym na przykładzie prac prezentowanych w ramach WRO 07 najdobitniej chyba widać konwergencję mediów. Totalną konwergencję.

Bardzo ciekawie było tam być i poznać bliżej tę Sztukę. Spośród prezentacji które widziałam najbardziej podobały mi się:

Siegfried Fruhauf, Mirror Mechanics, Austria, 2005, 07:30
Yoshihisa Nakanishi, Bio City, Japonia, 2006, 07:45

Seminarium - to również nowa bajka dla mnie. Ludzie z całego świata dbający i zastanawiający się nad tym, jak ową Nowa Sztukę zarchiwizować i zachować dla potomności.

Czytamy w programie Sympozjum: Obserwacja procesu assemblingu globalnego archiwum hybrydycznej przestrzeni opisu i komunikacji, stanowiącego ruchomą, nieustannie powiększaną kolekcję bibliotek medialnych włączających się obecnie do sieci i przełamujących zamknięty/ograniczony dostępowo status obrazów.

To zarówno zagadninia bardzo odległe, z drugiej strony całkiem bliskie moim zainteresowaniom i koncepcji Biblioteki 2.0. Dziwne, że w Polsce jeszcze się nie spotkałam z archiwami sztuki audiowizualnej ... (chociaż też specjalnie ich nie szukałam). A na świecie i w Europie jest ich sporo. I choć z reguły są inicjatywami oddolnymi i nie mają jeszcze scentralizowanego charakteru - odgrywają chyba znaczącą rolę w środowisku artystycznym.

Przykłady:

Instytut Niestabilnych Mediów V2_ centrum sztuki i technologii mediów w Rotterdamie.
MediaArtArchive - inicjatywa austriacka.
Electronic Arts Itermix - amerykański projekt EAI to kompleksowe repozytorium sztuki video lub jak ją zwą. Istna kopalnia ciekawych dzieł Nowej Sztuki.

Takie repozytoria sztuki działają zazwyczaj przy galeriach, instytutach sztuki, choć bywają też takie oddolnie tworzone przez sieciowe społeczności artystów.
Różnorodne są zadania takich archiwów: konwersja do odpowiedniego ustandaryzowanego formatu oraz kompresja umożliwiająca udostępnianie on-line, konserwacja oryginalnych nośników (np. kaset), w bibliotecznym rozumieniu opracowanie formalne i rzeczowe (metadane, tagi) + info dodatkowe (biogram artysty, linki), działalność badawcza, naukowa, edukacyjna oraz nierzadko dystrybucja prac autorów.

Generalnie: jak po każdym wyjeździe głowę mam pełną różnych pomysłów i wielu inspiracji wartych doczytania, doobejrzenia i dodowiedzenia się. I stwierdzam, iż (analogicznie do turystyki pielgrzymkowej) w moim przypadku można mówić o turystyce inspirująco-poznawczej. Ale o ile wartościowe miejsca kultu religijnego maja raczej ograniczoną ilość - moja poznawcza podróż może trwać całe życie i nigdy się nie kończyć.

I niech tak się stanie.

Michał Szota z Wrocenter.pl dzięki bardzo za zaproszenie na Sympozjum i Biennale! Bardzo! I Serio!